Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J.K. wniósł skargę na opisaną w osnowie postanowienia uchwałę Rady Miejskiej w J.– L. z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę Gmina Miejska J. – L. wniosła o jej odrzucenie, wskazując, że już raz, w roku 2008, J. K. zaskarżył tę samą uchwałę do sądu. Skarga ta została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., który wyrokiem z dnia [...] r., o sygn. akt [...] skargę oddalił. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wniesionej przez J. K. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r. o sygnaturze akt [...] uchylił zaskarżony wyrok i skargę odrzucił, wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że została ona wniesiona z uchybieniem 30 – dniowego terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1980 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl natomiast art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z ugruntowanym już stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie można traktować jako czynności nie wywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie, bez ograniczeń. Takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi na podstawie przepisów przewidujących skierowanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w uprzywilejowanej pozycji wobec podmiotów wnoszących skargi na podstawie innych przepisów. Traktując wezwanie do usunięcia naruszenia jako surogat środka odwoławczego, nie ma jednocześnie podstaw, by je traktować inaczej, niż określają to przepisy w stosunku do klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym.
Należy wyraźnie podkreślić, że żadne przepisy nie przewidują wielokrotnego skutecznego wnoszenia zażaleń czy odwołań. Przyjęcie odmiennego poglądu byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa. Tym samym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną przysługującą konkretnemu podmiotowi jednokrotnie (celowe podkreślenie Sądu) w stosunku do określonej uchwały (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II GSK 212/06, postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 754/08, postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 25 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 523/10).
W niniejszej sprawie skarżący złożył po raz pierwszy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] r. Po rozpatrzeniu wezwania, Rada Miejska podjęła w dniu [...] r., uchwałę, którą doręczyła skarżącemu w dniu [...] r. Skargę do Sądu J. K. wniósł dopiero w dniu [...] r. Skarga ta, z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu, została wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...]r. odrzucona.
Po otrzymaniu rozstrzygnięcia sądowego, pismem z dnia [...] r. skarżący ponownie wezwał Radę Miejską J. – L. do usunięcia naruszenia prawa i po otrzymaniu odpowiedzi wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Zgodnie z przedstawionym powyżej stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, wezwanie do usunięcia prawa z dnia [...] r. należało uznać za bezskuteczne, bowiem powtórne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skierowane przez skarżącego do organu, nie wywołało skutku prawnego w postaci rozpoczęcia biegu nowego terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego
Dotychczasowe wywody prowadzą do ostatecznej konkluzji, że skarga wniesiona w następstwie powtórnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jako spóźniona, jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. – postanowiono, jak w sentencji.