Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 31 marca 2010 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika B. P. został wyznaczony adw. Ł. O., który reprezentował skarżącego przed tutejszym Sądem, a koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w tym zakresie zostały zasądzone w wyroku z dnia 27 października 2010 r.
Następnie pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną, w której wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawne, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w części ani w całości.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w imieniu skarżącego stawiła się adw. J. B., która do protokołu złożyła tożsamy wniosek i oświadczenie.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w niniejszej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł.
Wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie, zgodnie z pismem z Okręgowej Rady Adwokackiej we W. z dnia 8 kwietnia 2010 r., na pełnomocnika z urzędu wyznaczony został jednoznacznie adw. Ł. O., który podejmował czynności również w postępowaniu w II instancji przez wniesienie skargi kasacyjnej. W związku z tym, fakt występowania innego pełnomocnika na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało uznać jako inicjatywę pełnomocnika z urzędu dla zapewnienia reprezentacji skarżącemu przed tym Sądem.
W związku z powyższym, wnioskodawcy należało przyznać za udział w postępowaniu w drugiej instancji wynagrodzenie w wysokości 180 zł, powiększonej o wartość podatku VAT w stawce 23%, to jest o 41,40 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.