Uzasadnienie
Pismem z 28 czerwca 2021 r. M. G. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Prezydenta Wrocławia z dnia 2 listopada 2016 r. (WSO.UP.5430.562.2016) w przedmiocie wskazanym w sentencji postanowienia.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący 10 listopada 2016 r. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, wskutek czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu wydało w dniu 8 grudnia 2016 r. decyzję utrzymującą w mocy zaskarżony akt. Decyzja ta była już przedmiotem rozpoznania w sprawie III SA/Wr 837/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia) od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, kontrola sądowa tego rozstrzygnięcia jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą rozstrzygnięcia wydanego przez organ drugiej instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego.
Mając na względzie stan faktyczny sprawy oraz okoliczność, że skarga dotyczy decyzji pierwszoinstancyjnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.