Uzasadnienie
Zarządzeniem z 3 stycznia 2019 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na okoliczność, że osoba wnosząca w jej imieniu wniosek o przyznanie prawa pomocy (T. M. – jako pełnomocnik [...] spółki) nie wykonała wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku tj nie wykazała umocowania do składania w imieniu skarżącej spółki oświadczeń woli, w tym do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Od ww. zarządzenia T. M. wniósł sprzeciw podnosząc, że [...] spółki udzielił mu pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przed WSA oraz do podpisywania wniosków o zwolnienie od kosztów. Do sprzeciwu załączono pełnomocnictwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył, co następuje
Rozstrzygnięcie wydane przez referendarza nie narusza obowiązujących przepisów.
Omówienie powodów dla których sprzeciw nie jest zasadny poprzedzić należy stwierdzeniem, że zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżony akt zmienia albo utrzymuje w mocy. Czyniąc to, w myśl art. 260 § 2. p.p.s.a., działa jako sąd drugiej instancji i stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Zdaniem Sądu zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego należało utrzymać w mocy. Referendarz sądowy prawidłowo bowiem przywołał treść art. 46, 257 p.p.s.a., a następnie odniósł je do sytuacji strony i uznał, że skoro T. M. (pełnomocnik [...] spółki) został prawidłowo wezwany i nie uzupełnił w terminie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy tj. nie przedstawił pełnomocnictwa z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania spółki przed tut. Sądem, w tym do składania w jej imieniu wniosków o przyznanie prawa pomocy, to wniosek taki należało pozostawić bez rozpoznania.
Wobec powyższego rozstrzygnięcie referendarza sądowego - jako prawidłowe -należało utrzymać w mocy na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a.