Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 4 października 2004 r., sygn. akt III SA/Wr 563/04

Uzasadnienie

Pismem z dnia 9 sierpnia 2004 r. przesłanym w dniu 23 sierpnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, B. D. złożyła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w N. S., którą odmawiała skarżącej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Pismem z dnia 14 czerwca 2004 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków skargi - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi - przez wskazanie nazwy, numeru i daty zaskarżonej decyzji lub orzeczenia, wskazanie organu (lekarza - placówki) wydającej orzeczenie lub decyzję, ewentualnie przesłanie kopii zaskarżonej decyzji lub orzeczenia.

W piśmie z dnia 7 września 2004 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, B. D. oświadczyła, że przedmiotowa skarga jest skargą na decyzję ZUS Oddział w N. S. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Do powyższego pisma dołączona była także kserokopia decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] znak: [...] oraz kserokopia pisma ZUS Oddział w N. S., w którym poinformowano stronę, że wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2004 r. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie od decyzji z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny właściwy jest do kontroli działalności administracji publicznej oraz rozstrzygania sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Zakres kognicji sądów administracyjnych regulują szczegółowo przepisy art. 3-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270), przywoływanej w dalszych wywodach - skrótowo -jako p.s.a.

W szczególności, według art. 3 § 2 p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4. 5) akty 2

Sygn. akt III SA/Wr 563/04 prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

1. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
2. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
3. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4. Natomiast po myśli art. 3 § 3 p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Z treści skargi i dodatkowego pisma procesowego strony datowanego na dzień 7 września 2004 r., a także z załączników dołączonych do skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest w istocie decyzja ZUS Oddział w N. S. z [...] o odmowie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy i, że powyższa decyzja została już zweryfikowana wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 14 kwietnia 2004 r.

Sprawa o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy jest sprawą cywilną w rozumieniu art. 1 z związku z art. 476 § 2 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego, a nie sprawą sądowoadministracyjną do rozpoznania których powołane są sądy administracyjne, stosownie do art. 2 p.s.a. Sporna decyzją zawiera zresztą stosowne pouczenie o sposobie jego kwestionowania i zgodnie z którym - jak wynika z pisma ZUS załączonego do skargi - strona zaskarżyła powyższą decyzję.

W świetle dotychczasowych wywodów jest oczywiste, że sprawa, o której rozpoznanie zwróciła się B. D., kwestionująca odmowę przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, nie jest sprawą należącą do właściwości sądu administracyjnego, co - zważywszy na jednoznaczną dyspozycję zawartą w art. 58 § 1 pkt 1 p.s.a. - obligowało sąd do odrzucenia skargi.

Zważywszy powyższe, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.