Uzasadnienie
W dniu 21 lipca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek A. R. (skarżąca, strona skarżąca) o wstrzymanie zaskarżonej przez nią decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia i wysokości kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd jest formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania i stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w okolicznościach sprawy, przez zgromadzony materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy. Na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest przedstawienia okoliczności uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.04.2021 r. sygn. akt I GSK 335/21).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wnosi o wstrzymanie decyzji nakazującej zapłatę za świadczenie medyczne udzielone jej w [...] r. - w kwocie 1440 zł. Wniosek uzasadniła następująco: jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, jej jedyny dochód stanowi świadczenie 500+ wypłacane z tytułu opieki nad dziewiętnastomiesięcznym synem.
Do wniosku nie dołączyła dokumentów uprawdopodobniających powyższe.
Ponadto skarżąca w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazuje, jakie nieodwracalne skutki i niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody miałyby miejsce, gdyby wykonanie decyzji nie zostało wstrzymane. Nie uprawdopodobniła, że zapłata nałożonej kary spowoduje dla niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Sądowi wiadomo z rzędu, że na wniosek skarżącej zawarty w skardze, referendarz sądowy prowadził postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z wypełnionego przez skarżącą formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca mieszka z mężem w mieszkaniu, które jest jego własnością, jest bezrobotna, bez prawa do zasiłku, otrzymuje świadczenie 500+, gdyż sprawuje opiekę nad dzieckiem. Mąż skarżącej otrzymuje wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 4600 zł. Opłaty mieszkaniowe rodziny wynoszą 2000 zł a kredyt, który spłacają – 500 zł.
Referendarz sądowy wezwał skarżącą do przedłożenia dokumentów źródłowych i wyjaśnień dotyczących złożonego wniosku. Postępowanie zakończone zostało postanowieniem z 2 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SPP/Wr 34/22 o umorzeniu, gdyż skarżąca pismem z 27 lipca 2022 r. wycofała swój wniosek z uwagi na fakt, że nie jest w stanie przedłożyć wszystkich dokumentów, o które została wezwana.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że strona skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła przesłanek do uwzględnienia jej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z tym - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.