Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2005 r., wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – przez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500,00 zł oraz wykazanie umocowania osób, które podpisały skargę aktualnym wypisem z Krajowego Rejestru Sądowego.
Wezwanie to doręczono skutecznie osobie uprawnionej do odbioru korespondencji. Na potwierdzeniu odbioru nie wskazano jednak daty w jakiej nastąpiło doręczenie tego wezwania, ale została umieszczona data pocztowej placówki oddawczej, tj. 28 grudnia 2005 r. Od tej daty należy więc liczyć termin do uzupełnienia braków skargi. W konsekwencji przyjąć trzeba, że zakreślony przez Sąd termin upłynął w dniu 4 stycznia 2006 r. (środa).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl natomiast art. 29 p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby prawne lub jednostki organizacyjne mające zdolność sądową, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Skoro w przedmiotowej sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania jej do usunięcia braków skargi w wyznaczonym terminie, nie uiściła należnego wpisu do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.s.a. Ponadto strona skarżąca nie wykazała umocowania osób, które podpisały skargę aktualnym wypisem z Krajowego Rejestru Sądowego.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.