Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Powiatowej AR i MR we W., wydał decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności S. G. (zwanemu dalej skarżącym) na zalesianie gruntów rolnych z tytułu:
- - wsparcia na zalesienie w wysokości [...] zł, płatnego jednorazowo po wykonaniu zalesienia;
- - premii pielęgnacyjnej w wysokości [...] zł, płatnej corocznie przez okres [...] lat począwszy od dnia wykonania zalesienia;
- - premii zalesieniowej w wysokości [...] zł, płatnej corocznie przez okres [...] lat począwszy od dnia wykonania zalesienia.
W wyniku stwierdzonych nieprawidłowości w gospodarstwie skarżącego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. w dniu [...] r. wznowił jednak postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...] r. i w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej i przyznał skarżącemu płatności z sankcjami na zalesienie gruntów rolnych.
Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia celem prawidłowego naliczenia płatności za ogrodzenie uprawy leśnej.
W dniu [...] r. organ I instancji wydał decyzję nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej i przyznaniu płatności z sankcjami na zalesienie gruntów rolnych z tytułu:
- - wsparcia na zalesienie w wysokości [...] zł, płatnego jednorazowo po wykonaniu zalesienia;
- - premii pielęgnacyjnej w wysokości [...] zł, płatnej corocznie przez okres [...] lat począwszy od dnia wykonania zalesienia;
- - premii zalesieniowej w wysokości [...] zł, płatnej corocznie przez okres [...] lat począwszy od dnia wykonania zalesienia.
Od niniejszej decyzji organu I instancji skarżący złożył odwołanie, po rozpoznaniu którego Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną (decyzja z dnia [...] r., Nr [...]).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na ww. decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. – skarżący złożył wniosek o jej wstrzymanie podnosząc, iż "uzasadniony on jest skalą naruszeń, jakich dopuściły się organy administracyjne w obu instancjach i ochroną jego ważnego interesu". Nadto skarżący podniósł, że "organ I instancji przekroczył swoje uprawnienia, albowiem samowolnie, bez podstawy prawnej, przed wydaniem decyzji o uchyleniu decyzji dotychczasowej, zmniejszył płatności, przez co naraził go na szkodę. Zaskarżone akty zostały już wdrożone w życie [...] temu, pomimo, że ostateczna decyzja w tym zakresie zapadła dopiero teraz. Utrzymanie upraw leśnych jest dość kosztowne, o czym świadczą kwoty przyznawanych dotacji, premii pielęgnacyjnych itp.". Dlatego też skarżący – jak dalej wskazał – "nie tylko nie osiąga dochodu z działalności rolniczej, ale także poniósł nakłady związane z zalesieniem [...] ha oraz utrzymaniem w dobrym stanie upraw na tym obszarze".
Zaskarżona zatem decyzja, utrzymując w mocy akt prawny stwierdzająca, że dokonał on zalesienia tylko [...] ha oraz nakładająca sankcje powierzchniowe, a tym samym w sposób znaczący zmniejszająca wysokość płatności w stosunku do płatności przyznanej pierwotnie decyzją z dnia [...] r. radykalnie – zdaniem skarżącego - pogarsza jego rzeczywistą sytuację finansową. Ponadto zdaniem skarżącego "w przypadku wydania i wykonania decyzji organu I instancji, która została następnie uchylona, odpowiedzialność odszkodowawcza za poniesioną przez niego szkodę, na skutek działań organu administracyjnego, będzie spoczywać na Skarbie Państwa"
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjny zostało uregulowane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
W myśl przepisu art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nadto podkreślenia wymaga, że w ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma natomiast charakter szczególny, jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.
W niniejszej sprawie bezwzględnie podkreślenia wymaga, iż skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji o przyznanie płatności -z sankcjami - na zalesienie gruntów rolnych z tytułu:
- - wsparcia na zalesienie w wysokości [...] zł, płatnego jednorazowo po wykonaniu zalesienia;
- - premii pielęgnacyjnej w wysokości [...] zł, płatnej corocznie przez okres [...] lat począwszy od dnia wykonania zalesienia;
- - premii zalesieniowej w wysokości [...] zł płatnej corocznie przez okres [...] lat począwszy od dnia wykonania zalesienia.
Biorąc zatem pod uwagę wysokość przyznanych skarżącemu płatności oraz uwzględniając okres ich przyznawania, nie sposób stwierdzić - nawet przy uwzględnieniu wysokości nałożonych na sankcji - wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym bardziej, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.