Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. U N wniosła skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącą do usunięcia – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi – braku formalnego złożonej skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu [...] r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku skargi upłynął z końcem dnia [...] r. (wtorek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Stosownie do art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w sprawie, w której przedmiotem sporu jest należność pieniężna, stosownie do art. 231 p.p.s.a., należy uiścić wpis stosunkowy. Wysokość tego wpisu zależy z kolei od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Obowiązek pisemnego podania wartości przedmiotu zaskarżenia, dotyczy więc spraw, których przedmiotem są należności pieniężne. W konsekwencji zatem niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak, którego nieuzupełnienie obliguje Sąd do odrzucenia wniesionej skargi.
W związku z faktem, że w rozpoznawanej sprawie, pomimo stosownego wezwania – zawierającego pouczenie o konsekwencjach jego niewykonania – skarżąca nie dopełniła powyższego obowiązku w wyznaczonym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.