Uzasadnienie
Skarżący H. B. pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] lipca 2014 r., wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję. Skarga ta wpłynęła do Sądu [...] lipca 2014 r. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] czerwca 2014 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu [...] lipca 2014 r. ([...]). W dniu [...] lipca 2014 r. skarga została wysłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Od dnia 1 stycznia 2004 r., tj. od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia natomiast skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, termin do jej wniesienia jest zachowany, jeżeli przed upływem 30 dni od dnia doręczenia stronie zaskarżonej decyzji, skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, zostanie nadana przez sąd w urzędzie pocztowym właściwemu organowi.
W przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia go przez organ o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi, wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarga ta wpłynęła do Sądu [...] lipca 2014 r. W dniu [...] lipca 2014 r. Sąd przesłał skargę organowi. W konsekwencji przyjąć należało, że skarga została wniesiona po terminie – termin do jej wniesienia upłynął w dniu [...] lipca 2014 r. – i jako spóźniona podlegała odrzuceniu, zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na względzie orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jak w punkcie I sentencji. W punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.