Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] skarżący wniósł osobiście skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., uiszczając przy tym wpis sądowy w kwocie [...] zł.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że uwzględnił w całości skargę i stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia [...] skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego E. P. – wniósł o umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania w wysokości 1.847 zł brutto za udzieloną poradę prawną. Do pisma dołączono pełnomocnictwo oraz fakturę wystawioną na kwotę 1.830 zł brutto "za opracowanie skargi do WSA na decyzję ARiMR".
W odpowiedzi na powyższe organ administracyjny wniósł o oddalenie żądania zasądzenia kosztów we wnioskowanej wysokości. W konsekwencji skarżący, działający za pośrednictwem pełnomocnika, zmienił swoje żądanie domagając się zasądzenia kwoty 960 zł, wskazując, że materia będąca przedmiotem skargi jest trudna, gdyż należy sięgać również do przepisów unijnych. Ponadto, jak podkreślono, z powodów niezależnych od skarżącego, nie mógł on dołączyć do skargi pełnomocnictwa, niemniej jednak skarga została napisana profesjonalnie, czego wyrazem było uznanie jej przez organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3) i § 2 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. w całości uwzględnił wniesioną przez M. D. skargę i stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, wobec czego skarżący wniósł o umorzenie postępowania.
W konsekwencji, skoro wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję będącą przedmiotem skargi, to postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. (punkt I sentencji).
Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl natomiast § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego wyżej rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł.
W niniejszej sprawie Sąd orzekając w punkcie II sentencji orzeczenia o zwrocie kosztów na rzecz skarżącego ustalił – na podstawie powołanych wyżej przepisów –opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa w minimalnej wysokości (240 zł). W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie wykazał nakładu pracy uzasadniającego ustalenie opłaty za jego czynności w wyższej wysokości. Podkreślić przy tym należy, że organ uznał skargę już przy pierwszej czynności procesowej (w odpowiedzi na skargę), natomiast czynności podjęte przez pełnomocnika ograniczały się w zasadzie do sporządzenia pisma procesowego, w którym wnosił o umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów i – jak twierdzi – do sporządzenia skargi, chociaż nie wynika to z akt sprawy. Do kosztów postępowania należało doliczyć także opłatę sądową od skargi, uiszczoną przez skarżącego, w kwocie 100 zł. Do niezbędnych wydatków należała ponadto opłata skarbowa od złożenia pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.