Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 lipca 2000 r. A. H. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 26 czerwca 2000 r. (nr [...]). W dniu 9 grudnia 2000 r. skarżący zmarł jako wdowiec. Sądowi nie udało się ustalić i wezwać do udziału w sprawie spadkobierców skarżącego, wobec czego postanowieniem z dnia 24 października 2003 r. (sygn. akt II SA/Wr 1825/2000) wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) zawieszono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Wobec powyższego niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako rzeczowo i miejscowo właściwy.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3) i § 2 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zauważyć należy, że bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec czego nie możliwe jest rozstrzygnięcie sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2000, s. 428).
W niniejszej sprawie w dniu 9 grudnia 2000 r. zmarł skarżący. Do dnia dzisiejszego nie zgłosili się i nie zostali wskazani następcy prawni zmarłej strony, a zatem postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt) 3 należało je umorzyć.