Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2007 r. referendarz sądowy uwzględniając w całości wniosek przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W dniu 12 września 2008 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną, a jedynym źródłem jego dochodu jest comiesięczna pożyczka w wysokości 200 zł udzielana mu przez matkę.
W piśmie z dnia 14 października 2008 r. wnioskodawca oświadczył, iż decyzją z dnia 1 marca 2004 r. Starosta Powiatu W. orzekł utratę przez niego statusu bezrobotnego i aktualnie przed WSA w Warszawie toczy się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Dodał, iż uzyskiwane od matki środki wystarczają tylko na jego podstawowe potrzeby bytowe, w konsekwencji np. z uwagi na nie opłacanie czynszu wynajmujący mu lokal wytoczył powództwo o zapłatę.
Mając na uwadze obecny etap postępowania i uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztu wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.