Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą samotną, bezrobotną, utrzymuje się z różnych prac dorywczych, z tytułu których otrzymuje miesięczny dochód w wysokości 50 zł. Podał, że przewlekle choruje i nie posiada środków na leczenie. Jest pozbawiony energii elektrycznej. Nie korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej i jest zmuszony szukać żywności. Podał, że nie posiada mieszkania ani majątku.
Z treści przepisu art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. nr 153, poz. 270 ze zm.), wynika, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, które na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy może zostać przyznane osobie fizycznej – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżący jest osobą niepozostającą w zatrudnieniu, utrzymującą się z prac dorywczych, nieposiadającą majątku przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 244 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.