Uzasadnienie
Pismem z 30 czerwca 2022 r. O. M. (dalej: skarżący) jako organ prowadzący Niepubliczne Przedszkole "[...]" z siedzibą w K. wniósł skargę na czynności Burmistrza Miasta Kłodzka w zakresie braku wypłaty na rachunek bankowy wyżej wskazanego niepublicznego przedszkola należnej dotacji dla za miesiąc maj 2022 r., jednocześnie przekazując tę dotację na konto Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kłodzku.
Zaskarżonej czynności Burmistrza Miasta Kłodzka skarżący zarzucił naruszenie art. 49 ust. 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2021 r, por, 1930).
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że Burmistrz Miasta Kłodzka na podstawie ustawy o finansowaniu zadań oświaty oraz uchwały Nr LXl/473/2018 Rady Miejskiej w Kłodzku z 15 listopada 2018 r. ma obowiązek przekazywać na działalność "[...]" Niepublicznego Przedszkola w K. dotację podmiotową na Ilość dzieci uczęszczających w danym miesiącu do tego przedszkola. Skarżący jako organ prowadzący przedszkole spełnił wszystkie formalne przesłanki, aby otrzymać taką dotację w miesiącu maju 2022 r. tj. złożył wniosek o udzielenie dotacji dla wskazanego przedszkola do 30 września 2021 r., oraz złożył informację o faktycznej ilości dzieci uczęszczających do niepublicznego przedszkola do 10 maja 2022 r., zgodnie ze stanem na dzień 1 maja 2022 r. Skarżący podkreślił, że w maju 2022 r. do ww. przeszkolą uczęszczało 95 dzieci, w związku z tym Burmistrz Miasta Kłodzka udzielił przedszkolu dotację w wysokości 102.171,86 zł. Na podstawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z 7 maja 2021 r. (nr 4123/9/2021) utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta Kłodzka z 19 marca 2021 r. (nr WES.11.4431.2.9.2020) wystawiony został tytuł wykonawczy (z 12 kwietnia 2022 r., nr RD02022/1).
Pismem z 18 maja 2022 r. (nr WPO 3162.3.2022.E.K) Burmistrz Miasta Kłodzka zawiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kłodzku, jak kwota dotacji, jako składnik majątkowy zobowiązanego jest dochodem organu prowadzącego "[...]" Niepubliczne Przedszkole w K. z tytułu udzielonej dotacji na dofinansowanie realizacji zadań placówki wychowania przedszkolnego na dofinansowanie realizacji zadań placówki wychowania przedszkolnego.
Skarżący podkreślił, że respektuje treść art. art. 49 ust. 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, lecz zauważa, że na podstawie art. 34 ust. 1 tej ustawy dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ast, 1-418, art 26 ust 1,218, art, 28-30 oraz 31 ust 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły łub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy Prawo oświatowe, lub zespołu szkól tub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia foku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy.
Dlatego też w ocenie skarżącego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kłodzku mógł zająć w trybie egzekucji administracyjnej środki pochodzące z dotacji, jednakże z konta bankowego niepublicznego przedszkola, a nie jak to miało miejsce, iż Burmistrz Miasta Kłodzka, jako wierzyciel przekazał bezpośrednio z konta Gminy Miejskiej Kłodzko kwotę 102.171,86 zł na rachunek Urzędu Skarbowego w Kłodzku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu bez dokonywania oceny jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), dalej: p.p.s.a.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobowiązany jest do zbadania, czy w sprawie skarga jest dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Jeżeli wynik tej oceny okaże się negatywny, to Sąd zobligowany jest skargę odrzucić i nie bada zasadności podniesionych w niej zarzutów. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei zgodnie z § 2 art. 3 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).
Tak określona właściwość rzeczowa sądów administracyjnych oznacza, że w przypadku braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach, które nie zostały wymienione w przytoczonych regulacjach i wynikają z innych niż administracyjny stosunków prawnych. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym w art. 3 p.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak wymienione w art. 4 p.p.s.a. spory o właściwość, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych.
Jedną z ustaw szczególnych, o których mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a. jest ustawa z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1116), dalej: u.f.z.o., która w art. 47 stanowi, że czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Z treści uzasadnienia skargi wynika jednak, że jej przedmiotem jest tak de facto "brak wypłaty dotacji oświatowej za maj 2022 r." w następstwie czynności Burmistrza Miasta Kłodzka polegającej na przekazaniu organowi egzekucyjnemu, tj. Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Kłodzku dotacji oświatowej za maj 2022 r. przysługującej prowadzonym przez skarżącego Niepubliczne Przedszkole "[...]" w związku z wydanym przez organ egzekucyjny zawiadomieniem o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z 23 maja 2022 r. i ostateczną decyzją SK0 w Wałbrzychu z 7 maja 2021. (nr 4123/9/2021) w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Podstawę prawną tej czynności Burmistrza stanowił art. 89 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r. poz. 1427), dalej: u.p.e.a., zgodnie z którym organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona w art. 72-85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że tak dookreślona czynność Burmistrza Gminy Kłodzko nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi skarżącego nie jest bowiem działanie organu polegające na ustaleniu (co wymaga podkreślenia Sądu) wysokości dotacji oświatowej i przekazaniu jej na rachunek bankowy, a tylko takie czynności oprócz czynności przyznania dotacji na podstawie art. 47 u.f.z.o., stanowią czynności materialno-techniczne podlegające kognicji tego Sądu (wyrok NSA z 19 marca 2021 r. sygn. akt I GSK 1713/20).
Dodatkowo wskazania wymaga, że czynność dłużnika zajętej wierzytelności polegająca na przekazaniu organowi egzekucyjnemu należności pieniężnej na podstawie wystawionego przez organ egzekucyjny zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności (nawet przy "jednoczesnym" jak to określił skarżący braku wypłaty dotacji) nie dotyczy czynności, o których mowa w art. 47 u.f.z.o., a których przedmiotem jest ustalenie wysokości dotacji i jej przekazanie, lecz odnosi się w rzeczywistości do czynności dokonanej przez dłużnika zajętej wierzytelności w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego skutkującej (w następstwie) brakiem wypłaty dotacji. Strona skarżąca chcąc zwolnić przedmiotową wierzytelność (środki) spod egzekucji administracyjnej lub kwestionując ewentualnie zasadność ich zajęcia przez organ egzekucyjny oraz następcze przekazanie środków finansowych z tego tytułu przez dłużnika zajętej wierzytelności winna stosować odpowiednie środki prawne przewidziane na gruncie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Przekazane bowiem przez dłużnika zajętej wierzytelności środki finansowe stanowiły wierzytelność na gruncie u.p.e.a. i nie stanowiły dla organu egzekucyjnego dotacji, chociaż co oczywiste były one pierwotnie dla organu prowadzącego szkoły na ten cel przeznaczone. Ta ostatnia okoliczność wskazuje jedynie źródło i podstawę pochodzenia zajętej wierzytelności, ale pozostaje bez wpływu na fakt, iż środki finansowe przekazane przez Burmistrza stanowiły zajętą w ramach postępowania egzekucyjnego wierzytelność, nie zaś dotację oświatową, o której mowa w art. 47 u.f.z.o.
W związku z powyższym Sąd stwierdza, że rozpoznanie skargi wniesionej w sprawie nie mieści się w zakresie jego kognicji, a w związku z tym na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie wpisu orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.