Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] stycznia 2018 r. (nr [...]) – po rozpoznaniu odwołania M. D. od decyzji organu I instancji z dnia [...]listopada 2017 r. cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5 % zawartości alkoholu oraz na piwo przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji.
Decyzję tą zaskarżył R. C. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Formalnym warunkiem skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wniesienie jej przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwaną dalej p.p.s.a) przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Skarżącym, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., jest podmiot, który ma interes prawny w złożeniu skargi, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zakończonym aktem lub czynnością, czy bezczynnością. Skarga może zatem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Oznacza to, że dwie kategorie podmiotów mają prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony również obiektywnego porządku prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2004). Podkreślić także trzeba, że o tym, czy jakiś podmiot ma w konkretnej sprawie chroniony interes prawny decyduje przepis prawa. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu powinien przejawiać się tym, że działając we własnym imieniu ma on roszczenie o przyznanie mu uprawnienia lub zwolnienie z obowiązku.
W sprawie skarżący nie był adresatem zaskarżonej decyzji, nie brał też udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją był inny przedsiębiorca.
Skoro zatem skarżący nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.