Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. E P wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W - skargę na decyzję P Z U S z w W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę z tytułu zaległych składek ubezpieczeniowych - który to postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie i przekazał sprawę według właściwości tutejszemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Tymczasem skarżąca pismem z dnia [...] r. "oświadczyła, że cofa skargę z dnia [...] r. złożoną na decyzję Prezesa ZUS z dnia [...] r.", zaś organ administracji publicznej wskazał, iż "nie oponuje wnioskowi skarżącej z dnia [...] r. w sprawie cofnięcia skargi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest - według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości, tym bardziej, że organ administracji publicznej nie zaoponował czynności cofnięcia skargi przez skarżącą.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.