Uzasadnienie
B. C. (dalej: skarżąca) - w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] r. (nr [...]) w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu oraz określenia terminu naliczania odsetek - zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając podała, że prowadzi w P. dwa punkty przedszkolne. Na podstawie skarżonej decyzji oraz pięciu innych została zobowiązana do zwrotu łącznej kwoty dotacji szkolnej w wysokości [...] zł (w niniejszej sprawie [...] zł). Jak wskazała, ewentualne wyegzekwowanie ww. kwoty będzie skutkowało natychmiastową upadłością placówek, zwolnieniem pracowników oraz uniemożliwi sprawowanie dalszej opieki nad dziećmi. Skutki powyższego będą miały zatem nieodwracalny charakter.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.
W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.
Trzeba także podkreślić, że art. 61 § 3 p.p.s.a. nie odwołuje się do merytorycznej oceny skarżonego aktu. Oznacza to, że ocena prawdopodobieństwa uchylenia takiego rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy wstrzymania jego wykonania.
W niniejszej sprawie uznać należy, że skarżąca nie wykazała zagrożenia powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Oczywiście łączna kwota dotacji mającej podlegać zwrotowi jest wysoka, ale
- - zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych - podkreśla się, że egzekucja ze środków pieniężnych samodzielnie nie wywołuje skutków o których jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dzieje się tak dlatego, że w razie wygranej przed Sądem - uchylenia zaskarżonego aktu - skarżąca otrzyma zwrot ewentualnie wyegzekwowanych kwot a ponadto ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 599) przewiduje ograniczenia w egzekucji mające na celu zapewnienie zobowiązanemu oraz jego rodzinie minimum środków do zabezpieczenia egzystencji.
Wreszcie, wskazać trzeba, że skarżąca nie przedstawiła ani własnej sytuacji finansowej, ani sytuacji prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa. Dlatego też, nie negując wysokości ciążących na skarżącej kwot, nie było możliwe rzetelne przeprowadzenie oceny, czy ewentualna egzekucja tych środków - w niniejszej sprawie [...] zł - rzeczywiście wywoła następstwa, na które skarżąca się powołuje.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak na wstępie.