Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień 9 października 2006 r., wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Ś. Spółka z o. o. zaskarżyło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 25 września 2006 r., Nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy uzgodnienia zmian zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób.
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 30 listopada 2006 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków złożonej skargi, poprzez: uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 11 grudnia 2006 r. Termin do usunięcia wszystkich braków upływał zatem z końcem dnia 18 grudnia 2006 r. (poniedziałek). Mimo to, strona skarżąca dotychczas nie uzupełniła żadnego z wymienionych braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Identyczny skutek przewidział ustawodawca w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. także w sytuacji nieusunięcia w wyznaczonym terminie innych braków formalnych skargi.
Skoro strona skarżąca nie usunęła – mimo wezwania i prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania zarządzenia – żadnego z opisanych braków skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, kierując się dyspozycją zawartą w wymienionych wcześniej przepisach.