Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata uzasadniając, że W. W. jest ubezwłasnowolniona od [...] r. i całkowicie niezdolna do pracy. Małżonkom nie starcza nawet na leki. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach rubryka dotycząca stanu rodzinnego została zakreślona. Wnioskodawca podał, że posiada dom i nieruchomość rolną o powierzchni 0,48 ha. Małżonkowie uzyskują dochody z tytułu renty, emerytury oraz zasiłku pielęgnacyjnego w łącznej wysokości 1.727 zł. Otrzymują też pomoc finansową z MOPSu na wykupienie leków i zakup żywności.
Przedstawione wyżej okoliczności uzasadniają żądanie wniosku.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powyższe zostało wykazane. Małżonkowie utrzymują się ze świadczeń emerytalno-rentowych oraz z zasiłków przyznawanych przez Opiekę Społeczną. Dla rozpoznania przedmiotowego wniosku istotny jest też fakt, że stan zdrowia
W. W. wymaga znacznych nakładów finansowych na leczenie, co wynika z treści skargi. Zaś pierwszeństwo przez ponoszeniem kosztów swego udziału w sprawie sądowej mają wydatki na zaspokojenie podstawowych potrzeb socjalnych, do których należy zaliczyć również koszty związane z leczeniem.
W tym stanie rzeczy przedmiotowy wniosek należało uznać za zasadny. Jednakże wyjaśnić trzeba, iż uwzględnienie jego żądania nie jest jednoznaczne z uwzględnieniem samej skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy uprawnia stronę wyłącznie do tego, iż jest zwolniona z obowiązku opłacania kosztów sądowych i do korzystania z pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika, który zostanie dla niej wyznaczony.
Kwestia związana ze skargą na wskazane w sentencji postanowienie podlega natomiast rozpoznaniu przez Sąd.
W związku z powyższym, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.