Uzasadnienie
W sprawie ze skargi D. K. (dalej jako: Wnioskodawca) na czynność Stowarzyszenia LGD "[...]" w P. (dalej jako Stowarzyszenie) w przedmiocie informacji o wynikach ponownej (negatywnej) oceny wniosku na podstawie art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.), zwanej dalej ustawą wdrożeniową, wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu złożyła M. M. oświadczając, że od początku była uczestnikiem postępowania administracyjnego, gdyż została ustanowiona pierwotnie pełnomocnikiem do złożenia w imieniu Wnioskodawcy wniosku o dofinansowanie. Następnie była każdorazowo adresatem korespondencji pomiędzy Wnioskodawcą a Stowarzyszeniem na całym etapie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2017 poz. 1369), powoływanej dalej jako p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Natomiast zgodnie z art. 33 § 1b p.p.s.a. jeżeli wynik postępowania sądowego nie dotyczy interesu prawnego osoby żądającej dopuszczenia do udziału w postępowaniu, sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Interes prawny chroniony jest przez prawo a ochrona ta polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcia zaistniałego zagrożenia. Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych (por. J. Borkowski w. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 224 i n.).
Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny.
W takim przypadku określony podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, nie można jednak wskazać przepisu prawa, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności organu administracji.
Zdaniem Sądu interes na który powołała się M. M. w swym wniosku ma jedynie charakter faktyczny, a nie prawny. Przepisy prawa nie przewidują udziału w postępowaniu opartym na przepisach ustawy wdrożeniowej pełnomocnika osoby, która składa wniosek o dofinansowanie realizacji projektu. Żaden inny przepis prawa nie może uzasadniać takiego interesu. Interes prawny umożlwiający zainicjowanie i udział w postępowaniu ma jedynie podmiot ubiegający się o dofinansowanie. Oczywiste jest zainteresowanie osoby, która złożyła w imieniu Wnioskodawcy wniosek o dofinansowanie oraz była adresatem korespondencji pomiędzy Wnioskodawcą a Stowarzyszeniem na całym etapie postępowania. Pozostaje ono jednak jedynie w sferze interesu faktycznego, który nie upoważnia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podobnie przepisy p.p.s.a. nie przewidują także udziału w postępowaniu w charakterze uczestników osób, które posiadają szczególną wiedzę na temat materii sprawy, o ile nie przysługuje im interes prawny w rozumieniu określonym powyżej.
W tym stanie sprawy Sąd postanowił na podstawie art. 33 § 1b p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.