Uzasadnienie
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] skarżąca złożyła z uchybieniem terminu skargę na wskazaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Wojewody [...] (termin ten upłynął [...]), wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podała, że zaskarżoną decyzję odebrała jej teściowa, która przekazała jej przesyłkę dopiero w dniu [...], czyli w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi. Ponadto podniosła, że teściowa jest osobą schorowaną, mającą problemy z pamięcią. Na potwierdzenie tych okoliczności skarżąca dołączyła pismo z dnia [...], w którym jej teściowa oświadczyła, że nie pamięta kiedy odebrała adresowaną do skarżącej przesyłkę zawierająca zaskarżoną decyzję i że przesyłkę tą oddała skarżącej przed Świętem Zmarłych. Ponadto teściowa oświadczyła, że jest chora i ma problemy z pamięcią.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W odniesieniu do powyższego zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie było zatem ustalenie, czy została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu, jaką jest uprawdopodobnienie przez skarżącą braku swojej winy, polegającej najogólniej mówiąc, na przejawianiu należytej staranności w dbałości o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarżąca uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Podkreślić bowiem trzeba, że zaskarżona decyzja została odebrana przez teściową skarżącej – osobę schorowaną i mającą problemy z pamięcią, która przekazała skarżącej przesyłkę w dniu [...]. W konsekwencji więc skarżąca dopiero [...] miała możliwość zapoznania się z treścią decyzji i wniesienia skargi do Sądu. Uchybienie terminu do wniesienia skargi było zatem usprawiedliwione okolicznościami i nie zostało zawinione przez skarżącą.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.