Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i utrzymuje się z pomocy finansowej w kwocie łącznej 227 zł (zasiłek rodzinny i opiekuńczy), udzielanej przez Opiekę Społeczną. Mąż jest niepełnosprawny, pobiera rentę socjalną w wysokości 610 zł. Mają nadto 3-letnie dziecko. Rodzina zajmuje mieszkanie teściów strony, jednak pozostaje na swoim własnym utrzymaniu. Małżonkowie posiadają samochód Ford Monedo, rocznik 1997, o wartości 3.000 zł. Poza tym nie dysponują żadnym majątkiem, w tym zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.
W ocenie referendarza sądowego, powyższe okoliczności uzasadniają żądanie wniosku.
Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym – stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a) – może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika z wniosku, jedynym dochodem strony i jej rodziny jest renta socjalna i zasiłki uzyskiwane z Pomocy Społecznej w łącznej kwocie 847 zł. Kwota ta natomiast być może wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb socjalnych 3-osobowej rodziny, w minimalnym stopniu, ale z pewnością nie daje szans na poczynienie jakichkolwiek oszczędności, w tym na pokrycie kosztów sądowych.
Wobec powyższego stwierdzić należało, iż zostały wykazane przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie i w związku z tym, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.