Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. (Nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej we W.– po rozpatrzeniu zażalenia I. Z. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne – utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Nadto pouczył żalącą się, o prawie zaskarżenia drugoinstancyjnego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Orzeczenie, o którym mowa, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] r.
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) strona nadała skargę, w Urzędzie Pocztowym "[...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy bezspornie wynika, iż kwestionowane przez skarżącą postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. doręczono skarżącej w dniu [...] r. Termin do wniesienia skargi do WSA upływał z końcem dnia [...] r. (środa). Tymczasem skarga została nadana przez skarżącą dopiero w dniu [...] r., a więc jeden dzień po upływie ustawowo określonego terminu.
Jako spóźniona, podlegała ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.