Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] skarżący – działający za pośrednictwem adwokata – zaskarżył wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej, nie uiszczając przy tym wpisu stałego w kwocie 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały, w wysokości 200 zł. Natomiast według przepisu art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Wskazać przy tym trzeba, że na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05) z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc obowiązującą przepis § 5 ust. 2 wskazanego wyżej rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego, uiszcza się na wezwanie, w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Treść tego przepisu pozostawała w sprzeczności z art. 221 p.p.s.a., z którego jednoznacznie wynika, że w sprawach pism wnoszonych do sądu przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia.
Z akt sprawy wynika, iż pełnomocnik skarżącego, składając skargę, nie uiścił należnej kwoty wpisu stałego, a tym samym uchybił wymogowi formalnemu, ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego – z racji jego zawodowej znajomości regulacji postępowania sądowoadministracyjnego – oczekuje się realizacji dyspozycji wyrażonych w stosownych przepisach prawa procesowego, bez konieczności wzywania do uzupełnienia braków, wynikających z niezastosowania odpowiednich regulacji. Wobec nie wykonania ciążącego na reprezentującym stronę pełnomocniku obowiązku, Sąd zobowiązany był – zgodnie z powołanym art. 221 p.p.s.a – odrzucić skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej.
Mając powyższe na względzie orzeczono, jak w sentencji postanowienia.