Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2006 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – przez uiszczenie opłaty sądowej w wysokości 100 zł.
Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 22 grudnia 2006r. (data i podpis żony skarżącego na potwierdzeniu odbioru). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 29 grudnia 2006 r. (środa).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Stosownie do art. 72 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie do uzupełnienia w terminie 7 dni braku skargi odebrała żona skarżącego – E. S. i dlatego doręczenie wezwania jakie nastąpiło w dniu w dniu 22 grudnia 2006 r. należy uznać za skuteczne.
Podkreślenia także wymaga, iż zgodnie z dyspozycją art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie termin siedmiodniowy upływał w dniu 29 grudnia 2006 r. (środa), który nie był dniem ustawowo uznanym za dzień wolny od pracy. Z dowodu wpłaty wynika natomiast, iż skarżący uiścił należną kwotę w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 679/06 przelewem w dniu 2 stycznia 2007 r., czyli już po upływie wyznaczonego terminu.
Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Uiszczenie opłaty po terminie jest równoznaczne z nieuiszczeniem opłaty sądowej w ogóle i wywołuje identyczne z nim skutki.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.