Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 stycznia 2021 r. Z. N.(skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia (...) listopada 2020 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach wsparcia bezpośredniego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 24 maja 2022 r. wyznaczono rozprawę na 14 lipca 2022 r. Zawiadomienie o rozprawie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 26 maja 2022 r.
Pismem z dnia 12 lipca 2022 r. (wpływ do WSA w tym samym dniu) pełnomocnik strony skarżącej wycofał skargę w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art.161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej - cofnięcia skargi, zgodnie z dyspozycją art. 60 p.p.s.a., jest uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie, czynność procesowa strony skarżącej z tego punktu widzenia nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wszczęte postępowanie należało umorzyć.