Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi. Braki te zostały uzupełnione przez pełnomocnika skarżącej – [...]. Zarządzeniami z dnia [...] r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi oraz wezwano jej pełnomocnika – do złożenia pełnomocnictwa, pod rygorem pominięcia podjętych przez niego czynności w sprawie.
Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia opłaty była dwukrotnie – w dniach [...] oraz [...] r. – awizowana. Zarządzeniem sędziego z dnia [...] r. przesyłkę pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień [...] r. (czwartek). Skierowane natomiast do pełnomocnika wezwanie do złożenia pełnomocnictwa, zostało mu doręczone w dniu [...] r.
W dniu [...] r. wpłynęło do Sądu pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą jej [...].
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika – [...], z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wymaganym terminie. Postanowienie to – pomimo prawidłowego zarządzenia sędziego – zostało błędnie przesłane na adres skarżącej, a nie jej pełnomocnika.
W pismach datowanych odpowiednio na dzień [...] oraz [...] i [...] r., skarżąca informowała Sąd o problemach związanych z niewydawaniem przez Pocztę Polską "przesyłek z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" jej pełnomocnikowi wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym "[...]" w dniu [...] r. skarżąca wniosła wprost "o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego, ponieważ przedłożone dowody wskazują na odmowę doręczania przesyłek osobom niebędącym adresatem, na nieawizowanie przesyłek i na niewydawanie przesyłek osobom zgłaszającym się po ich odbiór".
Postanowieniem z dnia [...] r. odrzucono wniosek skarżącej o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia na powyższe orzeczenie, postanowieniem z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) uchylił pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W odniesieniu do powyższego zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie było zatem ustalenie, czy została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu, jaką jest uprawdopodobnienie braku swojej winy, polegającej najogólniej mówiąc, na przejawianiu należytej staranności w dbałości o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podkreślić bowiem trzeba, że Sąd w pierwszej kolejności błędnie skierował wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na adres skarżącej, a nie jej pełnomocnika, który w tym czasie już ją reprezentował, następnie nieprawidłowo wykonano zarządzenie Sędziego i wysłano postanowienie o odrzuceniu skargi skarżącej zamiast jej pełnomocnikowi. W konsekwencji zatem należało uznać, że nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi nastąpiło wskutek nieprawidłowego doręczania przesyłek przez Sąd i było niezawinione przez skarżącą.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.