Uzasadnienie
Skarga R. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu dotyczy rozstrzygnięcia Marszałka Województwa D. zawartego w piśmie z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania R. T. pomocy na realizację operacji: "[...]" w ramach działania "[...]" objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Skarżący, za pośrednictwem "A" złożył do Zarządu Województwa O. wniosek o przyznanie pomocy w ramach Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w zakresie działania 4.1/413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla małych projektów", czyli operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3, ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej Osi. Wniosek dotyczył przyznania pomocy na operację pod wyżej wskazaną nazwą.
Powołanym pismem z dnia [...] r. poinformowano skarżącego o odmowie przyznania pomocy finansowej. Jako podstawę prawną odmowy przyznania pomocy organ wskazał art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 138, poz. 868 ze zm.), zgodnie z którym o pomoc na operacje zwane "małymi projektami", może ubiegać się m.in. osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadąjąca osobowości prawnej, której ustawy przyznają zdolność prawną, (...) utworzona na podstawie przepisów ustaw, w tym fundacje albo stowarzyszenia, które mają miejsce zamieszkania, posiadają siedzibę na obszarze objętym LSR lub prowadzą działalność na tym obszarze - zarówno na etapie składania wniosku do LGD jak i w czasie przyznawania pomocy.
Według organu skarżący nie spełnił warunku zamieszkania na obszarze LSR. Aby to udowodnić, skarżący powinien był udokumentować na podstawie dowodu osobistego lub przedstawiając zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt czasowy.
Pismem z dnia 20 lipca 2013 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, wskazując, że we wniosku zgodnie z instrukcją podał adres zameldowania na pobyt stały. Przedstawił także oświadczenie, że jego obecnym miejscem zamieszkania z zamiarem stałego pobytu jest miejscowość K., położona na terenie "A". Spełnia to wymogi miejsca zamieszkania osoby fizycznej określone w art. 25 Kodeksu cywilnego. W miejscowości tej skarżący wraz z inną osobą zakupił dom oraz nieruchomość gruntową, gdzie wybudował stawy hodowlane o powierzchni [...] ha. Jest to zatem także miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącego.
Skarżący stwierdził, że Instrukcja wypełniania wniosku jest nieprecyzyjna. Nie oddziela bowiem miejsca zameldowania od miejsca zamieszkania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ pismem z dnia [...] r. rozpatrzył wezwanie negatywnie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Nie godząc się z rozstrzygnięciem skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, domagając się uchylenia zaskarżonego aktu w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył wcześniej przedstawioną argumentację. Stwierdził, że spełnia on warunki do przyznania pomocy, gdyż zamieszkuje na stałe oraz prowadzi działalność gospodarczą na terenie wsi K., objętej zakresem terytorialnym "A".
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie zgodności z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem materialnym i z prawem procesowym. Skarżący za pośrednictwem "A" złożył do Zarządu Województwa D. wniosek o przyznanie pomocy w ramach Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 na operację o nazwie "[...]".
W rozpatrywanej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. nr 64 poz.427, dalej ustawa). Według art. 22 ust. 4 tej ustawy, w przypadku poinformowania wnioskodawcy o odmowie przyznania pomocy przysługuje mu prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Umocowanie do wykonywania przez samorząd województwa zadań instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania działań objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich, także do przyznawania pomocy objętej wnioskiem, zawiera art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy. Według art. 31 ust.1 i 41 ust.1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 596) zarząd województwa jako organ wykonawczy województwa wykonuje zadania należące do samorządu województwa, niezastrzeżone na rzecz sejmiku województwa i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych.
Stosownie do art. 29 ustawy minister właściwy do spraw rozwoju wsi określa w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki dotyczące wniosków i przyznawania pomocy. Na podstawie tego upoważnienia Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał w dniu 8 lipca 2008 r. rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 138, poz. 868).
W § 2 rozporządzenia wymieniono katalog podmiotów, które mogą się ubiegać o pomoc na operacje, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy, zwane "małymi projektami". Stosownie do tego przepisu w tym zakresie mieszczą się m. in. osoby fizyczne będące obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej, pełnoletnie, mające miejsce zamieszkania na obszarze objętym lokalną strategią rozwoju (LSR) lub wykonują działalność gospodarczą na tym obszarze (§ 2 pkt 1).
Według § 2 pkt 2, o przyznanie pomocy mogą się także ubiegać osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym ustawy przyznają zdolność prawną:
- a) działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, które posiadają siedzibę na obszarze objętym LSR lub prowadzą działalność na tym obszarze, lub
- b) utworzone na podstawie przepisów ustaw, w tym fundacje albo stowarzyszenia, które posiadają siedzibę na obszarze objętym LSR lub prowadzą działalność na tym obszarze.
Z części VIII. Informacja do załącznika pkt. A3 Wniosku o przyznanie pomocy, a także z części B1 pkt. A1 Karty weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy wynika, że skarżący jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą.
Nie budzi więc wątpliwości, że skarżący spełnia wymogi § 2 rozporządzenia. Jest bowiem obywatelem polskim mającym miejsce zamieszkania i prowadzącym działalność gospodarczą na obszarze objętym lokalną strategią rozwoju. Posiada także zarejestrowaną działalności gospodarczą, obejmującą obszarowo cały kraj.
Kwestionowanie tych okoliczności przez organ pozbawione jest jakichkolwiek podstaw. W szczególności brak jest podstawy prawnej negatywnego rozstrzygnięcia wniosku polegającej na tym, że skarżący nie udowodnił faktu zameldowania na pobyt stały lub czasowy na obszarze objętym lokalną strategią rozwoju. Z akt sprawy wynika bowiem niezbicie, że skarżący jest osobą fizyczną zamieszkującą i prowadzącą działalność gospodarczą na tym obszarze.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji.