Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżących został wyznaczony w dniu 12 marca 2008 r. radca prawny A. S., któremu skarżący udzielili stosownego pełnomocnictwa.
Sprawa została zakończona wyrokiem Sądu z dnia 24 października 2007 r. oddalającym skargę i zasądzającym od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego A. S. kwotę 313, 35 zł tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej.
Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 27 grudnia 2007 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, powiększonych o należny 22 % podatek VAT.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 146, 40 zł (kwota zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" oraz pkt 2 lit. "b" zd. pierwsze w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.