Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Nr [...] K B P A R i M R we W pozostawił wniosek K W (zwanej dalej skarżącą) o przyznanie płatności do gruntów rolnych, o przyznanie płatności cukrowej i o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania bez rozpoznania. W uzasadnieniu pisma organ wskazał, że wniosek skarżącej pozostawia się bez rozpoznania w zakresie płatności z tytułu wszystkich postępowań z uwagi na bezskuteczny upływ terminu, wskazanego w wezwaniu Nr [...] z dnia [...] r., do uzupełnienia braków złożonego wniosku.
Niniejsze pismo zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru pisma).
Pismem z dnia [...] r. skarżąca wywiodła na w/w pismo K B P A R i M R we W skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W świetle art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 52 § 4 p.p.s.a., w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi do sądu drogi przewidzianej w powołanym wyżej przepisie, musi prowadzić do jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz, T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005 str. 87 tezy 75 i 76 oraz str. 236 tezy 5 i 6).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi było pismo K B P A R i M R we W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich, wydane na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (DZ. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm). Instytucja "pozostawienia podania bez rozpoznania", o której mowa w art. 64 k.p.a., znajduje natomiast zastosowanie w sytuacji, gdy postępowanie administracyjne nie zostało jeszcze wszczęte (podanie obarczone brakami formalnymi nie wywołuje procesowego skutku wszczęcia postępowania w sprawie). Skoro zatem w tym przypadku nie załatwia się sprawy administracyjnej - nie rozstrzyga się o istocie sprawy ani nie kończy się sprawy w inny sposób, pozostawienie podania bez rozpoznania ma charakter czynności materialno-technicznej, o której podjęciu organ zawiadamia stronę w formie pisma informacyjnego (art. 9 k.p.a.), a nie decyzji. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2007 r. I SA/Wa 993/06).
W konsekwencji powyższego niezbędnym warunkiem formalnym do skutecznego wniesienia przez skarżącą skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W na pismo K B P A R i M R we W z dnia [...] r. było uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o wydaniu tego pisma.
W niniejszej sprawie zaskarżone pismo zostało skarżącej skutecznie doręczone w dniu [...] r. A zatem czternastodniowy termin do wezwania K B P A R i M R we W do usunięcia naruszenia prawa upłynął w dniu [...] r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca we wskazanym powyżej terminie nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa.
W konsekwencji powyższego - wobec niewyczerpania przed wniesieniem skargi wymaganego toku instancji - należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucić jako niedopuszczalną.