Uzasadnienie
M. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 czerwca 2022 r., nr 157/01/2022/Ub w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
Decyzja ta została wydana na podstawie art. 109 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1285 z późn. zm., dalej jako: u.ś.o.z.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259) - dalej: "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jednocześnie zgodnie z art. 59 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Jak wynika z akt sprawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwrócił się do Narodowego Funduszu zdrowia Delegatura w Wałbrzychu o rozpatrzenie sprawy dotyczącej ustalenia obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu przez stronę skarżącą.
Decyzją z dnia 23 czerwca 2022 r. na podstawie m.in. art. 109 ust. 1 i 4 oraz art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2561 ze zm.) - dalej "u.ś.o.z.", Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia ustalił, że strona skarżąca z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej jako wspólnik spółki jawnej podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od 11 grudnia 2017 r. do 31 grudnia 2017 r.
Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 109 ust. 1 u.ś.o.z. Prezes Funduszu rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego. Do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń. Zgodnie z ust. 3 tego przepisu, wniosek o rozpatrzenie sprawy, o której mowa w ust. 1, zgłasza ubezpieczony, a w zakresie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym wniosek może zgłosić w szczególności Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego lub członek rodziny ubezpieczonego, także w zakresie dotyczącym objęcia ubezpieczeniem w okresie poprzedzającym złożenie wniosku. Stosownie do ust. 4 ww. artykułu Prezes Funduszu rozpatruje sprawy, o których mowa w ust. 1, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia ich wniesienia, wydając decyzję. Uzasadnienie decyzji sporządza się z urzędu.
Natomiast w myśl art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c u.ś.o.z. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24, 974 i 1570) lub przepisów o ubezpieczeniach społecznych lub ubezpieczeniu społecznym rolników.
Zauważyć należy, że stosownie do § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2020 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (Dz.U. z 2020 r., poz. 1999), rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących wydawania decyzji administracyjnych:
- 1) w sprawach zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem gwarantowanym, udzielonego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej "zwrotem kosztów", o których mowa w art. 42d ust. 1 u.ś.o.z.,
- 2) o odmowie zwrotu kosztów, o których mowa w art. 42d ust. 2 u.ś.o.z.,
- 3) ustalających obowiązek zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty z tytułu zwrotu kosztów, wysokość tej kwoty oraz termin płatności, o których mowa w art. 42d ust. 21 u.ś.o.z.,
- 4) w sprawach wydawania zgód na pokrycie kosztów transportu do miejsca dalszego leczenia w kraju, o których mowa w art. 42i ust. 9 u.ś.o.z.,
- 5) ustalających obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w art. 50 ust. 16 u.ś.o.z., które Narodowy Fundusz Zdrowia poniósł zgodnie z art. 50 ust. 15 tej ustawy, wysokość tych kosztów oraz termin płatności, o których mowa w art. 50 ust. 18 u.ś.o.z. – w których strona skarżąca będąca osobą fizyczną zamieszkuje poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje.
Zgodnie z § 2 powyższego rozporządzenia, jeżeli w sprawach, o których mowa w § 1 nie można ustalić sądu właściwego do rozpoznania sprawy zgodnie z § 1, właściwym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Nadto stosownie do treści art. 96 ust. 3 u.ś.o.z. siedzibą Narodowego Funduszu Zdrowia jest miasto stołeczne Warszawa.
Jak wynika z akt sprawy, decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia dotyczy kwestii ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Zauważyć należy, że przedmiot ten nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w rozporządzeniu Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2020 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.
W świetle powyższych okoliczności i mając na uwadze przywołane przepisy należało zatem uznać, że sądem właściwym do rozpoznania wniesionej przez stronę skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.