Uzasadnienie
A. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną decyzję Wojewody D. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. G. z dnia 15 lipca 2004 r. znak [...] w przedmiocie wymeldowania A. S. wraz z małoletnimi dziećmi M. i E. z miejsca zameldowania na pobyt stały w P. G. przy ul. P. [...].
Skarżąca na rozprawie w dniu 22 marca 2006 r. cofnęła skargę oświadczając, iż aktualnie wraz z małżonkiem i małoletnimi dziećmi jest zameldowana na pobyt stały na Osiedlu T. [...] w D., dysponując lokatorskim spółdzielczym prawem do tego lokalu.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszych wywodach skrótem "p.s.a.": "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności."
W okolicznościach niniejszej sprawy cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne, ponieważ nie zachodzą żadne okoliczności wskazane w ostatnim zdaniu cytowanego przepisu. Wobec skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe należało umorzyć, stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a., co znalazło odzwierciedlenie w pkt I postanowienia.
Postanowienie o zwrocie połowy wpisu uiszczonego przez skarżącą (pkt II) znajduje natomiast oparcie w art. 232 § 1 pkt 2 p.s.a.