Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 września 2020 r. strona skarżąca A. Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 sierpnia 2020 r. nr 470000/71/362994/2020/RDZ w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia składek za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 27 października 2021 r. wezwano stronę do podania numeru PESEL wnoszącej skargę, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 ppkt b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie odebrano w dniu 2 listopada 2021 r., jednakże skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeśli:
- 1. sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
- 2. nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
- 3. skarga jest wniesiona po terminie;
- 4. sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
- 5. jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
- 6. jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;
- 7. jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi. Na wezwanie do wskazania numeru PESEL strony – nie udzieliła odpowiedzi w wyznaczonym przez Sąd terminie.
Wobec powyższych braków formalnych, skargę należało odrzucić.
Z tych względów, na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 ppkt b oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.