Uzasadnienie
Pismem z 25 sierpnia 2020 r. H. T. (dalej: wnioskodawca, skarżący) złożył skargę na opisaną w sentencji decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r.
W załączeniu do pisma procesowego z dnia 26 października 2020 r. pełnomocnik organu przekazał Zawiadomienie z dnia 25 września 2020 r., znak: [...] o zwolnieniu wnioskodawcy z opłacania składek za 04/2020 r., wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania.
Sprawa po przekazaniu jej według właściwości do WSA w Warszawie (postanowienie z 18 listopada 2020 r., sygn. akt III SA/Wr 507/20), została następnie postanowieniem WSA w Warszawie z 20 maja 2021 r. (sygn. akt V SA/Wa 1183/21) przekazana do WSA we Wrocławiu.
W piśmie z dnia 16 listopada 2021 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę wskazując, że organ wydał decyzję zwalniającą go z opłacania składki za 04/2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.