Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu M. L., L. L., Z. L. i Z. L., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, radcę prawnego B. B., zakwestionowali decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. opisaną w sentencji niniejszego postanowienia.
Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] r. uiszczony został wpis od skargi, w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej (art. 221 p.p.s.a.).
Z kolei na mocy § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 (a do takich należy zaliczyć skargę wniesioną w niniejszej sprawie) wpis stały wynosi 200 zł.
Z akt sprawy wynika, że od skargi nie został uiszczony wpis stały, o którym była mowa, a tym samym uchybiono wymogowi, ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego – z racji jego zawodowej znajomości regulacji postępowania sądowoadministracyjnego – oczekuje się realizacji dyspozycji wyrażonych w stosownych przepisach prawa procesowego, bez konieczności wzywania do uzupełnienia braków, wynikających z niezastosowania odpowiednich regulacji.
Wobec naruszenia art. 221 p.p.s.a., Sąd zobowiązany był – zgodnie z tym przepisem, w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. – odrzucić skargę.
Z kolei orzeczenie w zakresie kosztów (pkt II sentencji) znajduje uzasadnienie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.