Uzasadnienie
"A" Sp. z o.o. w S. G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. W petitum skargi strona wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Nadto wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wniósł o umorzenie postępowania, wywodząc, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wyeliminowane z obrotu prawnego, podjętą na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a,) decyzją z dnia [...] października 2017 r. (Nr [...]) o:
- - uchyleniu w całości decyzji Dyrektora OR ARiMR we W., nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie odmowy przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2016 oraz
- - uchyleniu w całości decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J., nr [...] w sprawie odmowy przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2016 i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W piśmie z dnia 10 stycznia 2018 r. strona skarżąca oświadczyła, że nie składała żadnego środka zaskarżenia od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] października 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W powyżej wskazanym przepisie uregulowano instytucję autokontroli, której celem jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownego zweryfikowania własnego działania (lub jego braku) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem. Możliwość skorzystania z tej instytucji została jednak ograniczona. Literalne brzmienie tegoż przepisu wskazuje bowiem, że warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów oraz wniosków skargi, jak też wskazanej w niej podstawy prawnej. Możliwość zastosowania tejże instytucji, a tym samym uwzględnienia skargi została nadto ograniczona terminem trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Zdaniem Sądu taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach bowiem Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. podjął w dniu [...] października 2017 r. decyzję nr [...] o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie odmowy przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2016 i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Wskazać przy tym należy, że przywołane orzeczenie zostało po pierwsze podjęte w przewidzianym przepisem z art. 54 § 3 p.p.s.a. terminie, a po wtóre uwzględniało żądanie skarżącej, a w jego treści wskazało na zasadność prezentowanej przez stronę argumentacji oscylującej wokół podniesionych zarzutów naruszenia prawa procesowego. Nadto skarżony organ wyjaśnił, iż skutkiem podjętego rozstrzygnięcia będzie ponowne rozpatrzenie niniejszej sprawy.
W konsekwencji powyższego postępowanie wszczęte przed tut. Sądem stało się bezprzedmiotowe i jako takie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., podlegało umorzeniu, o czym orzeczono w pkt. I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów przysługujących stronie skarżącej od organu orzeczono z kolei na podstawie art. 200, art. 201 § 1, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a.