Uzasadnienie
Opisaną w sentencji postanowienia decyzją z 9 lipca 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ) odmówił stronie skarżącej K. J. (dalej: skarżąca) zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za okres od kwietnia 2020 r. do maja 2020 r. Pismem z 28 lipca 2020 r. (data wpływu do organu) skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z 13 sierpnia 2020 r. organ stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Pismem z 18 września 2020 r. (data wpływu do organu) skarżąca wniosła skargę na decyzję z 9 lipca 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako złożonej po upływie terminu do jej wniesienia. Organ podniósł również, że skarga dotyczy decyzji, co do której zwrócono się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 12 października 2021 r. skarżąca została wezwana do złożenia dowodu nadania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wskazała, że dowodu nadania skargi nie posiada, sama zaś skarga została złożona bezpośrednio w siedzibie organu w Wałbrzychu w 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
W myśl art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul. Zgodnie natomiast z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 256, 695 - dalej: k.p.a.) wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (odwołanie) wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie z kolei z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Wziąwszy pod uwagę powyższe, należało uznać, że decyzja z 9 lipca 2020 r. nie mogła być przedmiotem jednocześnie skargi oraz wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. daje stronie możliwość wyboru środka zaskarżenia. Skarżąca natomiast złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a tym samym wybrała tok odwoławczy w ramach postępowania administracyjnego na gruncie k.p.a. Wniesiona 18 września 2020 r. skarga nie dotyczyła - wydanej na skutek wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy -decyzji z 13 sierpnia 2020 r. Skarżąca wskazała wprost, że skarży przedmiotową decyzję z 9 lipca 2020 r. W konsekwencji w sprawie nie podlegała kontroli nieterminowość skargi (art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a.), którą zarzucił w odpowiedzi na skargę organ, ale jej niedopuszczalność z uwagi na złożenie przez skarżącą po wydaniu przez organ decyzji z 9 lipca 2020 r. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z wynikającego z art. 52 § 3 p.p.s.a. uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego na decyzję strona skarżąca może skorzystać wtedy, gdy nie skorzysta ze skierowania do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 52 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.