Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 grudnia 2020 r. skarżący wniósł skargę na uchwałę Zarządu Województwa D. z dnia [...] listopada 2020 r. (nr [...]) w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 29 grudnia 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi, poprzez nadesłanie podpisanej skargi i odpisu skargi oraz podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 5 stycznia 2021 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 13 stycznia 2021 r. Z uwagi na to, że skarżący nie odebrał przesyłki zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwania pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 19 stycznia 2021 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenie uzupełniającego wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 26 stycznia 2021 r. (wtorek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Skoro w sprawie skarżący nie podjął adresowanej do niego i dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej, zawierającej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi, doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego okresu liczonego od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło 5 stycznia 2021 r. W konsekwencji zatem należało przyjąć, że wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 19 stycznia 2021 r., natomiast siedmiodniowy termin do wykonania upłyną 26 stycznia 2021 r. (wtorek).
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z kolei według art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W sprawie, wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego, pouczając jednocześnie o konsekwencjach niewykonania zarządzeń. Mimo to, skarżący wspomnianych braków nie uzupełnił, w wyznaczonym w tym celu terminie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie wcześniej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt I sentencji. W punkcie II orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.