Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. odmówił B. W. i K. W. umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych Burmistrza Miasta L. Zażalenie na to postanowienie wniosła jedynie B. W. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W., po rozpoznaniu zażalenia B. W., postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. (nr [...]) utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie.
Pismem z dnia 5 października 2017 r. B. W.i K. W. wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] września 2017 r. (nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie zaś z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W sprawie skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, ponieważ nie wniósł zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. Zażalenie wniosła jedynie B. W. W konsekwencji zaskarżona decyzja z dnia [...] września 2017 r. została wydana wskutek rozpoznania zażalenia B. W. i tylko ona był adresatem tej decyzji.
Wobec powyższego, skoro skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, to tym samym jego skarga na decyzję wydaną wskutek rozpoznania zażalenia B. W. była niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.