Uzasadnienie
Pismem z 10 września 2021 r. strona skarżąca P.S.(dalej jako: strona skarżąca) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia (...) czerwca 2021 r. nr (...) w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego z uwagi na przekroczenie liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o "wstrzymanie/uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji.
W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że jest zawodowym kierowcą i praca, którą wykonuje stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę pracy przez skarżącego, możliwości zarobkowania oraz utrzymania rodziny, co spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Przystępując do oceny wniosku Sąd zaznacza, że wbrew literalnemu brzmieniu wniosku i wobec braku wskazania podstawy prawnej wniosku, potraktował wniosek jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako p.p.s.a.)
Stosownie do treści z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego, nie wystarczy ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Podkreślić również należy, że w judykaturze utrwalony jest już pogląd, zgodnie z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 10 maja 2011 r., II FZ 106/11;z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07).
W niniejszej sprawie, strona skarżąca lakonicznie uzasadniła przedmiotowy wniosek. Strona skarżąca wskazała, że jest kierowcą zawodowym i wykonywana praca stanowi główne źródło utrzymania jego i jego rodziny. Nie wykazała jednak, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Strona skarżąca nie dołączyła też żadnych dokumentów źródłowych (dokumentów finansowych, dokumentów potwierdzających doświadczenie zawodowe i wykształcenie strony skarżącej), z których wynikałaby zasadność wstrzymania decyzji.
Podkreślić należy, że nałożony na skarżącą obowiązek – poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami – ma na celu stwierdzenie istnienia lub braku kwalifikacji do kierowania pojazdami. Wykonanie tego obowiązku nie skutkuje zatem bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów (nie jest to decyzja pozbawiająca tych uprawnień), a jedynie powoduje konieczność poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Nadto dokonanie tej czynności nie jest przymusowe, co oznacza, że skarżąca może nie poddać się sprawdzeniu kwalifikacji w toku postępowania. W przypadku niepoddania się przez stronę skarżącą egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje w określonym terminie, organ będzie zobowiązany do wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia uprawnień. Ewentualna decyzja w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami stanowić natomiast będzie odrębny akt administracyjny, od którego będą przysługiwać skarżącej środki zaskarżenia na zasadach ogólnych.
Skoro więc strona skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej przez zaskarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.