Uzasadnienie
Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania "[...]" (dalej także: Rada LGD) ogłosiło nabór nr [...] wniosków o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 w zakresie: Zwiększenie poziomu przedsiębiorczości, w tym rozwój oferty turystycznej na obszarze LGD "[...]". W ramach tego naboru A. Sp. z o.o. (dalej: wnioskodawca, strona, strona skarżąca) złożyła wniosek o przyznanie pomocy pn. "Rozwój przedsiębiorstwa oraz zwiększenie jego innowacyjności i poziomu zatrudnienia poprzez zakup specjalistycznej maszyny".
Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania "[...]" pismem z dnia 2 listopada 2020 r. poinformowało Wnioskodawcę, że operacja pn. "Rozwój przedsiębiorstwa oraz zwiększenie jego innowacyjności i poziomu zatrudnienia poprzez zakup specjalistycznej maszyny", w wyniku oceny wniosku dokonanej przez Radę LGD "[...]" uzyskała 6 punktów - tym samym zdobyła minimalną ilość punktów i została wybrana do dofinansowania, lecz nie mieści się w limicie środków określonym w naborze. Do pisma dołączyła uchwałę z 2 listopada 2020 r. (nr CLXXV/19.2/20) podjętą w sprawie wniosku o przyznanie pomocy.
W ocenie Rady LGD wnioskodawca nie wykazał, że operacja ma charakter innowacyjny w skali całego obszaru LGD. Wnioskodawca, mimo że we wniosku o przyznanie pomocy zadeklarował nową usługę robót ziemnych z wykorzystaniem [...], w biznesplanie w pkt 3.2 "Zakładany ilościowy i wartościowy poziom sprzedaży produktów, usług/towarów" oraz w pkt. 9.1. "Prognoza poziomu cen i wielkość sprzedaży" wskazał usługę jako wykonanie robót ziemnych związanych z budową instalacji [...]. We wskazanej usłudze wnioskodawca nie odniósł się do wykorzystania [...] w świadczonej usłudze oraz nie wskazał osobnej usługi związanej z wykorzystaniem [...] przy wykonywaniu robót ziemnych. Brak wskazania w Biznesplanie usługi związanej z wykorzystaniem [...] oznacza – w ocenie Rady LGD, że Wnioskodawca nie wprowadza na rynek nowej usługi, a więc operacja nie wykorzystuje nowych metod, ponieważ na obszarze LGD istnieją firmy świadczące usługi takie jak podano w Biznesplanie (wykonanie robót ziemnych związanych z budową instalacji [...]).
Wnioskodawca wskazał, że maszyna budowlana, która ma być zakupiona w ramach projektu posiada innowacyjne rozwiązania konstrukcyjne udokumentowane opinią Politechniki Poznańskiej. Rada LGD wskazała, że nie rozstrzyga czy zakupiona w ramach operacji maszyna jest lub nie jest innowacyjna, gdyż lokalnym kryterium wyboru jest kwestia charakteru innowacyjności w skali całego obszaru LGD bądź w skali gminy na terenie, której realizowany będzie projekt. Wnioskodawca we wniosku nie wykazał, że maszyna nie występuje na obszarze LGD bądź na terenie gminy, dlatego nie przyznała punktów za kryterium "Innowacyjność".
Wnioskodawca wniósł protest, w którym zakwestionował ocenę kryterium "Innowacyjność" (przyznana liczna punktów 0). Wskazał, że planowana operacja wpisuje się w wytyczne wskazane w załączniku nr 6 do PROW 2014-2020, ponieważ wprowadza zupełnie nowy zakres usług w firmie - roboty ziemnie związane z budową instalacji [...] do produkcji energii elektrycznej. Podkreślił, że nigdy wcześniej jego firma nie prowadziła robót ziemnych przy budowie takich instalacji, jest to dla firmy nowy zakres działalności, co wskazał w biznesplanie. Podkreślił, że wprowadził usługi robót ziemnych związanych z budową instalacji [...] wraz z kontrolą zamontowanej instalacji za pomocą [...] [...]. Jest to zupełnie innowacyjny charakter prowadzenia tego typu usług. Zgodnie z przeprowadzonym rozeznaniem rynkowym, żadna inna firma prowadząca działalność na obszarze objętym LSR w zakresie robót ziemnych związanych z budową instalacji [...] nie wykorzystuje do tej działalności [...] [...].
Wnioskodawca zaznaczył również, że w Biznesplanie wykorzystanie [...] zostało jasno i czytelnie wykazane. Wykorzystanie [...] będzie integralną częścią świadczonych usług wykonania robót ziemnych, dlatego nie określił osobnego zakresu usług i przychodów związanych z wykorzystaniem [...]. W ocenie wnioskodawcy wykazał on w sposób oczywisty, że operacja realizuje niepraktykowane dotąd zastosowania zasobów bądź rozwiązań (zgodnie z opisem kryterium wyboru operacji "Innowacyjność"). Dodatkowo Wnioskodawca dołączył opinię o innowacyjności maszyny budowlanej, którą zamierza kupić w ramach realizowanego projektu objętego pomocą finansową, wydaną przez Politechnikę Poznańską w roku 2020, która określa innowacyjne rozwiązania materiałowe i technologiczne zastosowane przez producenta w wybranym modelu maszyny, wprowadzonym do sprzedaży na wiosnę 2020 r.
Wniesiony protest został negatywnie rozpatrzony przez Radę LGD w całości (Uchwała nr 46/VI/20 z dnia 16 listopada 2020r.). Rada LGD podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko.
Zarząd Województwa D. uchwałą nr 3148/VI/20 z dnia 7 grudnia 2020 r. uwzględnił protest strony skarżącej i przekazał sprawę do ponownej oceny w zakresie podniesionych zarzutów dotyczących kryterium Innowacyjności.
W uzasadnieniu Zarząd podkreślił, że wnioskodawca w Biznesplanie już w pkt. 2.1. Potencjał, wykształcenie i doświadczenie podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy umieścił informację, że planowana operacja bazuje na zakupie [...] oraz [...] [...] [...], które umożliwią firmie rozwijanie działalności gospodarczej w nowym kierunku usług budowlanych (usługa robót ziemnych związanych z budową instalacji [...] oraz kontroli z [...] zakończonych prac w miejscach trudnodostępnych). Wnioskodawca w proteście oświadczył, że dokonał rozeznania rynkowego, w wyniku którego okazało się, że nie ma żadnej innej firmy na terenie objętym LSR prowadzącej działalność w zakresie robót ziemnych związanych z budową instalacji [...] z wykorzystaniem [...]. Zarząd Województwa D. uznał również przedłożoną opinię wydaną przez Politechnikę Poznańską w roku 2020 dotyczącą innowacyjności zakupionej maszyny budowlanej ([...]).
Podkreślił, że w punkcie 3.1 Biznesplanu wnioskodawca wskazał, że "realizowana operacja ma na celu innowacyjny rozwój działalności gospodarczej poprzez zakup [...] oraz [...] [...] wyposażonego w [...]". Dzięki temu wnioskodawca będzie realizował roboty ziemne związane z budową instalacji [...] o ograniczonym dostępie do miejsca zlecenia, co gwarantuje wykonanie prac w ustalonym terminie. Zarząd zwrócił uwagę, że w punkcie 4.1.7 Biznesplanu "Innowacyjność operacji" Wnioskodawca przedstawił innowacyjność rozwijanej działalności gospodarczej. W pkt. 2.3 Biznesplanu "Stan przygotowań do rozwijania działalności gospodarczej i jej wykonywania" oraz w pkt. 4.2.5 "Konkurencja na rynku" (pkt. 12 Strategia konkurowania) Wnioskodawca opisał zakres usług rozwijanej działalności, jako wykonywanie robót ziemnych związanych z budową instalacji [...] wraz z kontrolą wykonanych instalacji z [...] przy użyciu [...] [...].
Pismem z 17 grudnia 2020 r. Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania "[...]" poinformowało Wnioskodawcę, że jego operacja, w wyniku ponownej oceny wniosku dokonanej przez Radę LGD "[...]" uzyskała 6 punktów - tym samym zdobyła minimalną ilość punktów i została wybrana do dofinansowania, lecz nie mieści się w limicie środków określonym w naborze. Do pisma dołączono uchwałę z 16 grudnia 2020 r. (nr CLXXXVII/19.2/20) podjętą w sprawie wniosku o przyznanie pomocy.
W ramach ponownie ocenianego kryterium "Innowacyjność" Rada LGD nie przyznała stronie skarżącej punktów. W uzasadnieniu oceny wskazała, że proponowana usługa z użyciem [...] nie jest innowacyjna, ponieważ jej efekt nie różni się niczym od tego, który zostanie osiągnięty bez użycia [...]. Wnioskodawca wskazał, że [...] będzie sprawdzał instalację. W ocenie Rady LGD należałoby się zastanowić, jaki jest cel takiego sprawdzenia. W opinii oceniających usługa i jej efekt końcowy dla klienta będzie identyczny. To powoduje, że użycie [...] nie wyróżnia tej usługi na tle obecnie proponowanych na rynku, co prowadzi do stwierdzenia o braku innowacyjności proponowanego rozwiązania. Takie stwierdzenie potwierdzone jest w biznesplanie, w którym wnioskodawca nie deklaruje usługi robót ziemnych z wykorzystaniem [...] (pkt. 3.2. "Zakładany ilościowy i wartościowy poziom sprzedaży produktów, usług/ towarów" oraz w pkt. 9.1. "Prognoza poziomu cen i wielkości sprzedaży").
Rada LGD zauważyła, że w innych częściach biznesplanu wnioskodawca wskazuje inną usługę niż punktach 3.2 i 9.1, ale beneficjent skrupulatnie będzie rozliczany z pkt. 3.2. Zakładany ilościowy i wartościowy poziom sprzedaży produktów, usług/ towarów. Ilości i wartości podanych usług będzie musiał zrealizować na min. poziomie 30%, co powoduje, że brak wpisania [...] do ww. punktów doprowadzi do tego, że na etapie sprawozdania z realizacji biznesplanu pojawi się wątpliwość, czy wnioskodawca ma wykazać realizację usługi z [...] czy też bez [...]. Ponadto Rada podkreśliła, że nie kwestionuje opinii Politechniki Poznańskiej. Wskazuje tylko, że wnioskodawca nie odniósł się do lokalnego kryterium wyboru. Wnioskodawca we wniosku nie wskazał, że przedmiotowa maszyna nie występuje na obszarze LGD bądź na terenie gminy, stąd nie można przyznać punktów za to kryterium.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, poprzez pominięcie merytorycznego stanowiska Zarządu Województwa D. przy ponownej ocenie przez instytucję pośredniczącą wniosku skarżącego przez co ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo a naruszenie to miało istotny wpływ na końcową ilość punktów uzyskanych przez skarżącego w konkursie. Wniosła o uwzględnienie skargi wraz ze stwierdzeniem, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania "[...]"; zasądzenie od Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania "[...]" na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że Rada LGD dokonała powierzchownej i pozornej ponownej oceny wniosku strony skarżącej pod względem kryterium innowacyjności przez co naruszyła art. 58 ust. 2 pkt 2 wskazanej ustawy. Stowarzyszenie pominęło merytoryczne stanowisko Zarządu Województwa D. Przy ponownej ocenie powtórzono argumentację z pierwszej zaskarżonej protestem uchwały i nie odniesiono się do argumentacji strony skarżącej, a przede wszystkim jednostki zarządzającej, która oceniła że projekt spełnia kryterium innowacyjności. Obie oceny jednostki pośredniczącej przy ocenie innowacyjności projektu skarżącego zostały przeprowadzone w sposób naruszający prawo, a naruszenia te miały istotny wpływ na końcową ilość punktów uzyskanych przez skarżącego w konkursie. Brak jednego punktu spowodował, że Skarżący bezzasadnie został pozbawiony dofinansowania zakupu innowacyjnego sprzętu budowlanego.
W odpowiedzi na skargę Rada LGD wniosła o jej oddalenie podtrzymując soje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2019 r., poz. 1167 ze zm., dalej: ustawa o rozwoju lokalnym) od wyniku wyboru, który powoduje, że operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, przysługuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, prawo wniesienia protestu. Protest wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 21 ust. 5 pkt 1 (art. 22 ust. 2 ustawy o rozwoju lokalnym). Do protestu stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 2-6 oraz art. 54a ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze zm., dalej: ustawa w zakresie polityki spójności) - art. 22 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym.
W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy w zakresie polityki spójności stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy w zakresie polityki spójności w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.
W związku z wyborem do realizacji Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, Lokalna Grupa Działania "[...]" jest zobowiązane organizować nabory wniosków w ramach wsparcia realizacji operacji, w ramach Lokalnej Strategii Rozwoju (LSR), dokonywać wyboru operacji realizujących cele LSR zgodnie z przyjętymi procedurami oraz według określonych kryteriów wyboru. Jedną z form wsparcia w ramach LSR są operacje realizowane indywidualnie w ramach wniosków składanych przez beneficjentów innych niż LGD i wybieranych przez organ decyzyjny Stowarzyszenia (tu: Rada LGD "[...]"). Stosownie do treści art. 19 ust. 4 ustawy o rozwoju lokalnym obowiązującego w ramach naboru wniosków, warunki udzielenia wsparcia oraz kryteria wyboru operacji wraz ze wskazaniem minimalnej liczby punktów, której uzyskanie jest warunkiem wyboru operacji określane są w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia.
Ogłoszony przez LGD "[...]" w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", nabór realizowany był w oparciu o ustawę o rozwoju lokalnym, która - w kwestii procedury odwoławczej oraz zaskarżenia wydanego w tym trybie rozstrzygnięcia do sądu administracyjnego - odsyła do odpowiedniego stosowania cytowanej wyżej ustawy w zakresie polityki spójności.
Zgodnie z art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy w zakresie polityki spójności w przypadku uwzględnienia protestu właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, może przekazać sprawę instytucji, o której mowa w art. 39 ust. 1, w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu, jeżeli stwierdzi, że doszło do naruszeń obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny, informując wnioskodawcę na piśmie o przekazaniu sprawy.
Przepis art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy w zakresie polityki spójności nie obliguje organu, któremu przekazano projekt do ponownej oceny w wyniku uwzględnienia protestu, aby w całości on uwzględnił stanowisko i wskazówki zawarte w rozstrzygnięciu protestu. Zgodnie z art. 58 ust. 3 ustawy, ponowna ocena projektu polega bowiem na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. W niniejszej sprawie doszło do ponownej oceny projektu strony skarżącej, najpierw w ramach tzw. autokontroli na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy w zakresie polityki spójności, a następnie ponownej oceny na podstawie art. 58 ust. 3 tej ustawy, po przekazaniu LGD "[...]" projektu do ponownej oceny przez Zarząd Województwa D. w wyniku rozpatrzenia protestu.
Podkreślić należy, że złożenie protestu, jak wskazuje się w orzecznictwie, uprawnia do kontroli oceny projektu w zakresie w nim wskazanym (por. wyrok NSA z 7 marca 2017 r., sygn. akt: II GSK 357/17, dostępny na: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zauważyć trzeba, że ustawa w zakresie polityki spójności nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, ze zm.) kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2013r., sygn. akt: II GSK 2249/13, dostępny na orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zatem rzeczą sądu administracyjnego jest wyłącznie kontrola prawa, bowiem nie jest on władny dokonywać oceny słuszności, efektywności, racjonalności kryteriów konkursowych, ani tym bardziej zastępować oceniających lub weryfikować merytorycznie wiedzę ekspercką.
W procesie oceny projektów zgłaszanych do dofinansowania w ramach konkursów ogłaszanych na podstawie ustawy w zakresie polityki spójności oraz ustawy o rozwoju lokalnym realizacja wskazanych wyżej zasad ma znaczenie podstawowe. Z tego względu w jednoznaczny i jasny sposób muszą być określone warunki oraz zasady postępowania w przedmiocie wyboru projektów. W szczególności dotyczy to określenia kryteriów wyboru operacji do dofinansowania. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów.
Ponadto, zasada przejrzystości zobowiązuje instytucje do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny wyboru projektów, a zasada rzetelności do dokonania tej oceny przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji.
Przedmiotem zaskarżenia w sprawie było rozstrzygnięcie Rady LGD w sprawie negatywnej - ponownej - oceny projektu. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w wyniku przekazania sprawy przez Zarząd Województwa D., który uwzględnił zarzuty podniesione w proteście odnoszące się do oceny kryterium "Innowacyjność" i skierował projekt do ponownej oceny. Spór w sprawie dotyczył oceny kryterium "Innowacyjność". Zgodnie z opisem, kryterium to preferuje operacje innowacyjne, niespotykane w skali obszaru objętego strategią (LGD) tj. wykorzystujące niepraktykowane dotąd zastosowania zasobów i rozwiązań, wykorzystania nowych metod. W ramach tego kryterium można uzyskać następującą liczbę punktów:
- - ma charakter innowacyjny w skali całego obszaru - 2 punkty
- - ma charakter innowacyjny w skali gminy, na terenie której realizowany będzie projekt - 1 punkt
- - nie ma charakteru innowacyjnego - 0 punktów.
Kryterium weryfikowane na podstawie informacji zawartych we wniosku i załącznikach.
Strona skarżąca nie uzyskała punktów w ramach tego kryterium, które – w jej ocenie zostało spełnione. Zdaniem strony skarżącej ponowna ocena spornego kryterium była powierzchowna i pozorna, stanowiła ona powtórzenie argumentacji z pierwszej zaskarżonej protestem uchwały. Sąd nie podzielił tego stanowiska.
W Biznesplanie, stanowiącym załącznik do wniosku o udzielenie pomocy wnioskodawca w punkcie 2.1 "Potencjał, wykształcenie i doświadczenie podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy" umieścił informację, że planowana operacja bazuje na zakupie [...] oraz [...] [...] [...], które umożliwią firmie rozwijanie działalności gospodarczej w nowym kierunku usług budowlanych (usługa robót ziemnych związanych z budową instalacji [...] oraz kontroli z [...] zakończonych prac w miejscach trudnodostępnych). W punkcie 3.1 Biznesplanu wnioskodawca wskazał ponadto, że operacja ma na celu innowacyjny rozwój działalności gospodarczej poprzez zakup ([...] oraz [...] [...] wyposażonego w [...]. Realizacja prac o ograniczonym dostępie do miejsca zlecenia wymaga sprzętu sprawnego i gwarantującego wykonywanie prac w terminie. Firma poprzez dokonanie zakupu innowacyjnej maszyny budowlanej oraz nowoczesnego [...] będzie mogła wykonywać roboty ziemne związane z budową instalacji [...] oraz oferować kontrahentom kontrolę z [...] wykonywanych przez nich prac montażowych.
Jednocześnie jednak – na co słusznie zwróciła uwagę Rada LGD – w punkcie 3.2. Biznesplanu "Zakładany ilościowy i wartościowy poziom sprzedaży produktów/usług/towarów jako produkty/usługi/towary strona skarżąca wskazała "roboty ziemne związane z budową instalacji [...]", a więc nie zadeklarowała wykonywania tych robót z wykorzystaniem [...]. Podobnie w punkcie 9.1 Biznesplanu "Prognoza poziomu cen i wielkości sprzedaży" wnioskodawca wskazał, że operacja obejmuje zakup kołowej [...], która pozwoli wnioskodawcy na rozwinięcie nowego kierunku działalności, jakim będą roboty ziemne związane z budową instalacji [...]. Rada LGD podkreśliła przy tym prawidłowo, że wnioskodawca będzie rozliczany z podanych w punkcie 3.2 ilości i wartości usług.
W konsekwencji niewpisanie [...] w tym punkcie spowoduje, że na etapie sprawozdania z realizacji biznesplanu pojawi się wątpliwość, czy wnioskodawca ma wykazać realizację usługi z [...], czy też bez [...].
Słusznie również Rada LGD podkreśliła, że proponowana przez stronę skarżącą usługa z użyciem [...] nie jest innowacyjna ponieważ jej efekt nie różni się niczym od tego, który zostałby osiągnięty bez użycia [...]. Wnioskodawca nie wykazał przy tym jaki jest cel sprawdzania instalacji [...] przez [...]. Nie uzasadnił celowości i konieczności jego zastosowania przy wykonywaniu instalacji. W konsekwencji zatem, nawet jeżeli inne firmy działające na terenie gminy, czy też w skali całego obszaru LGD nie oferują usługi instalacji [...] z użyciem [...] (co podkreśliła strona skarżąca w Biznesplanie), to nie świadczy to samo w sobie o spełnieniu przez stronę skarżącą przesłanki innowacyjności. Wnioskodawca powinien bowiem wykazać, że użycie [...] – jako niespotykane w skali gminy lub obszaru LGD – jest niezbędne do wykonania instalacji [...], a także dlaczego efekt końcowy będzie inny (lepszy) niż ten, który zostałby osiągnięty bez użycia [...].
W konsekwencji należy zgodzić się z Radą LGD, że użycie [...] nie wyróżnia usługi strony skarżącej na tle obecnie proponowanych na rynku, a zatem przedstawione we wniosku rozwiązanie nie ma innowacyjnego charakteru.
W ocenie spornego kryterium Rada LGD odniosła się także do przedłożonej przez stronę skarżącą opinii Politechniki Poznańskiej, wskazując, że jej nie kwestionuje. Podkreślić przy tym należy, że opinia ta dotyczy ([...], a nie usługi polegającej na wykonywaniu instalacji [...] z użyciem [...]. Strona skarżąca nie wykazała przy tym ani we wniosku, ani w Biznesplanie, że przedmiotowa maszyna ([...]) nie występuje na obszarze gminy lub LGD. Nowością, na którą uwagę zwracała strona skarżąca, miało być wykorzystanie [...]. W konsekwencji słusznie Rada LGD uznała, że kryterium "Innowacyjność" nie zostało spełnione. Podkreśliła przy tym zasadnie, że Rada nie rozstrzyga o innowacyjności procesowej czy produktowej wewnątrz przedsiębiorstwa, ale na obszarze LGD lub gminy. Skoro strona skarżąca nie wykazała, że planowana usługa ma charakter innowacyjny, to tym samym słusznie Rada LGD uznała, że sporne kryterium nie zostało spełnione.
Reasumując, podkreślić jeszcze raz należy, że zaskarżona uchwała Rady dotyczyła ponownej oceny operacji. Zgodnie zaś z treścią art. 58 ust. 3 ustawy w zakresie polityki spójności w zw. z art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju, ponowna ocena projektu polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Ocena ta polega zatem na ponownej, kompleksowej i dokonanej po raz kolejny ocenie projektu. Podkreślenia przy tym wymaga, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy (ponownej ocenie projektu) niedopuszczalne jest wprawdzie całkowite pomijanie wskazanych w informacji o pozytywnym rozpatrzeniu protestu wytycznych co do dalszego postępowania (wyrok WSA w Gdańsku z 7 września 2011 r. w sprawie I SA/Gd 409/11), aczkolwiek nie oznacza to jednak, że instytucja ma rozstrzygnąć ponownie sprawę - jedynie - w sposób zgodny z poglądem przedstawionym przez organ odwoławczy.
Takie podejście prowadziłoby bowiem do iluzoryczności ponownej oceny projektu (wyrok WSA w Warszawie z 27 kwietnia 2011 r. w sprawie V SA/Wa 228/11). Organ (w sprawie Rada), oceniając ponownie projekt, nie może być zatem pozbawiony prawa dokonania i wydania niezależnej oceny (wyrok WSA w Łodzi z 31 sierpnia 2012 r. w sprawie III SA/Łd 651/12). W konsekwencji w sprawie, wbrew twierdzeniem strony skarżącej, nie doszło do naruszenia art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy w zakresie polityki spójności.
W ocenie Sądu stanowisko Rady LGD zostało w sposób czytelny i przejrzysty odzwierciedlone w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia, które nie odbiega od wymogów, o których mowa w art. 21 ust. 5 pkt 1 ustawy o rozwoju lokalnym. Rozstrzygnięcie to zawiera bowiem zrozumiałe dla Sądu uzasadnienie oceny w zakresie niespełniania przez projekt strony skarżącej kryterium "Innowacyjność". Końcowo, zaakcentować należy, że to na wnioskodawcy - ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu - spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r. II GSK 1500/11). Podkreślić także trzeba, że - przystępując do konkursu - wnioskodawca winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym - chcąc uzyskać pomoc - musi się do tychże zasad precyzyjnie stosować. Ponadto, obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy.
W opisanej sytuacji skarga, jako bezzasadna, nie mogła zostać uwzględniona.
Z przytoczonych względów, stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd obowiązany był oddalić skargę, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy w zakresie polityki spójności w zw. z art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym, o czym orzekł w sentencji wyroku.