Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A. G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.
Na rozprawie, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w dniu [...] r., skarżący – reprezentowany przez pełnomocnika T. G. – wniósł o "dopuszczenie do postępowania sądowoadminstracyjnego obecnej (...) na rozprawie w dniu dzisiejszym B. G. w charakterze uczestnika postępowania" (protokół rozprawy, k. 23). Sąd postanowił odroczyć rozprawę (z terminem na piśmie), celem rozpoznania w/w. wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa zatem jest uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym, czyli w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. W myśl § 2 art. 33 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika postępowania na prawach strony może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Wskazać nadto należy, iż wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu zainteresowany podmiot może złożyć w dowolnym czasie, dopóki postępowanie sądowoadministracyjne nie zostanie zakończone. Wniosek powinien spełniać wymagania, o których mowa w art. 46 i 47 p.p.s.a. Wnioskodawca ponadto – co wymaga podkreślenia Sądu - powinien w nim wykazać, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a., tzn. przedstawić dowody i argumenty, które przemawiają za tym, że wynik postępowania przed sądem administracyjnym będzie dotyczył jego interesu prawnego.
O tym bowiem, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt, a nie interes faktyczny (zob. wyr. NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Podkreśla się także, że interes prawny musi być własny, co oznacza, że nie można opierać go wyłącznie na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny (zob. postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2008 r., II OZ 280/08, LEX nr 506870).
W niniejszej natomiast sprawie, w której to postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte wskutek skargi wniesionej przez A. G. – reprezentowanego przez pełnomocnika T. G. – wniosek o dopuszczenie do udziału B. G. w sprawie złożył pełnomocnik skarżącego. Ponadto z akt sprawy bezspornie wynika (protokół rozprawy, k. 23), iż wniosek ten nie został - w żaden sposób - uzasadniony, a w szczególności nie wykazano normy prawa materialnego, która została naruszona i która decydowałaby o posiadaniu przez B. G. prawa do uczestniczenia w postępowaniu przed Sądem na prawach strony.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.