Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. – po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Starosty Z. z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w sprawie zatrzymania prawa jazdy kategorii B – utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Nadto pouczyło skarżącego, że od niniejszej decyzji służy mu prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za jego pośrednictwem, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji.
Decyzja organu odwoławczego została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] września 2013 r. Pismem z dnia [...] października 2013 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym "Z. " w dniu [...] października 2013 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną decyzję SKO w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U.z 2012 r, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Terminy – stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a.– oblicza się według przepisów prawa cywilnego.
Nadto podkreślić należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia, istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę).
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, skutecznie doręczono skarżącemu w dniu [...] września 2013 r. (środa). Zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...] września 2013 r. i upłynął z końcem dnia [...] października 2013 r. (piątek). Tymczasem skarga na wspomniane rozstrzygnięcie została wniesiona przez stronę skarżącą dopiero w dniu [...] października 2013 r., a więc trzy dni po upływie ustawowo określonego terminu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji.