Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r., pełnomocnik Powiatu W. – adw. R. W. – wniósł skargę na opisane w osnowie rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia [...] r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków wniesionej skargi, poprzez dołączenie uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia do sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia [...] r., nazwanym "wniosek o przedłużenie terminu" pełnomocnik Powiatu wyjaśnił, że Rada Powiatu podejmie stosowną uchwałę dopiero na najbliższej sesji, która planowana jest na [...]. Jednocześnie pełnomocnik wskazał, że przepisy nie określają terminu w jakim uchwała taka winna zostać podjęta, a zatem zaaprobować należy pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w 1994 r., że może to nastąpić aż do czasu rozstrzygnięcia sprawy zasadności skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Zgodnie z art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. Nr 142 poz. 1591 ze zm.), podstawą do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uchwała organu, który podjął uchwałę lub którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.
Zarówno w judykaturze, jak i piśmiennictwie toczyły się spory co do charakteru prawnego uchwały o której mowa w przytoczonym przepisie. Kwestia ta została jednak przesądzona w orzecznictwie sądów administracyjnych, w wyrokach których wielokrotnie już podkreślano, że co do zasady uchwała ta winna zostać podjęta przed wniesieniem skargi do sądu, jednakże wymóg przewidziany przepisem art. 85 ust. 3 spełniony będzie wówczas, gdy uchwała taka zostanie podjęta wprawdzie po złożeniu skargi do sądu, jednakże przed upływem trzydziestodniowego terminu do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego (por. wyroki NSA z dnia 13 sierpnia 1991 r. I SA/Wr 673/91, OSP 1992, nr 11-12, poz. 234, postanowienie NSA z dnia 16 lutego 1996 r. SA/Wr 3040/93, OSS 1997, nr 2, s. 51, wyr. NSA z dnia 15 lutego 2005 r. OSK 1142/04, OwSS 2005, nr 4, poz. 10.). Linia ta obecnie nie jest już kwestionowana w orzecznictwie.
W rozpoznawanej sprawie, uchwała o jakiej mowa w wyżej wymienionym przepisie, nie została w ogóle złożona, a jak wynika z wyjaśnień pełnomocnika Powiatu złożonych na wezwanie Sądu, Rada Powiatu uchwały takiej w ogóle nie podjęła.
Pełnomocnik strony skarżącej wnosił co prawda o przedłużenie terminu do jej złożenia, wywodząc, że przepisy nie wskazują w jakim terminie powinna zostać podjęta taka uchwała, a zatem możliwość taka istnieje do czasu rozstrzygnięcia skargi przez sąd, jednakże – jak przedstawiono powyżej – wobec stanowczej linii orzecznictwa administracyjnego – pogląd taki należy uznać za nieuprawniony.
Na uwzględnienie nie zasługiwał również wniosek pełnomocnika o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi, bowiem termin ten jest terminem ustawowym, wynikającym wprost z przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a, a jako taki, nie może być przez Sąd skracany ani wydłużany.
W świetle przedstawionych okoliczności przyjąć należało, że strona skarżąca nie spełniła wymagań ustawowych przewidzianych dla zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego, a zatem skarga jako niedopuszczalna, podlegała po myśli art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na mocy powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.