Uzasadnienie
Skarżący, po wyroku oddalającym skargę w niniejszej sprawie, wniósł o ustanowienie adwokata uzasadniając, że sytuacja materialna jego rodziny jest trudna i prawdopodobnie będzie się pogarszać. Oboje z żoną są chorzy przewlekle, w związku z czym muszą poddawać się długiemu leczeniu. Koszty leczenia pochłaniają znaczną cześć dochodów i obecnie nie są w stanie wykupić wszystkich przepisanych leków.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, posiadają dom w stanie surowym otwartym od 1998 r. pozostający w ramach gospodarstwa, mieszkanie komunalne i nieruchomość rolną (14,7 ha). Poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżący oświadczył, że nie korzystają z żoną z pomocy osób trzecich i nie mają zdolności kredytowej. Otrzymali dopłaty w związku z prowadzonym gospodarstwem rolnym, które zostały wydane na spłatę długu, leczenie i niezbędne zabezpieczenie nieruchomości po zimie. Oboje małżonkowie otrzymują renty w wysokości 750 zł i 930 zł brutto. Ich miesięczne wydatki na utrzymanie obejmują czynsz 270 zł, energię 180 zł, gaz 90 zł. Poza tym rocznie wydatkują około 4.000 zł na lekarstwa, 3.000 zł na dojazdy na leczenie i rehabilitacje, 600 zł na wizyty lekarskie. W sezonie grzewczym wydatkują na ogrzewanie łącznie około 1.500-2.000 zł.
Do wniosku załączone zostały wyciągi z rachunku bankowego, które potwierdzają wpływ rent w kwotach 74,36 zł.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.
Wskazać należy, że w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 4 lutego 2010 r., skarżącemu przyznane zostało już prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o okoliczności faktyczne tożsame, na które powołał się wnioskodawca w obecnie rozpoznawanym wniosku.
Skoro przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz w zakresie ustanowienia adwokata – w obu przypadkach jest to zakres częściowy – są takie same, zasadnym jest uznanie również w przypadku rozpoznawanego wniosku, ze skarżący wykazał, ze nie jest w stanie ponieść wydatków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania jego rodziny.
Jedynymi dochodami małżonków są ich niewysokie renty, które zapewniają jedynie pokrycie podstawowych potrzeb. Istotne jest również, że oboje poważnie chorują, co niewątpliwie wpływa na ich budżet domowy ze względu na konieczność ponoszenia kosztów leczenia.
Tym samym skarżący nie był w stanie poczynić oszczędności na poczet wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika, którego pomoc prawna na obecnym etapie postępowania jest niezbędna. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez radcę prawnego lub adwokata.
Końcowo należy zauważyć, że w niniejszej sprawie, w wyniku zwolnienia od kosztów sądowych i obecnie ustanowienia adwokata z urzędu, skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, które – zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 – może być przyznane w przypadku wykazania braku jakikolwiek środków na opłacenie kosztów postępowania. Mając na uwadze stan finansowy, majątkowy i rodzinny wnioskodawcy, należy uznać, że zasadne jest przyznanie mu prawa pomocy i w tym zakresie.
Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.