Uzasadnienie
Decyzją z dnia 7 grudnia 2023 r. nr BP.501.942.2023.2058.DL1.489203 (decyzja) Główny Inspektor Transportu Drogowego (organ) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji – Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego – z dnia 17 marca 2023 r. nr WITD.DI.0152.I0038/39/23 o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 2.000 zł R. B. (skarżący, strona skarżąca). Decyzja została odebrana przez skarżącego w dniu 15 grudnia 2023 r.
Pismem z dnia 18 stycznia 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem organu skargę na wyżej opisaną decyzję. Skarga została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 22 stycznia 2024 r.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na uchybienie przez stronę skarżącą terminowi do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga nie mogła zostać rozpoznana, gdyż strona uchybiła terminowi do jej wniesienia, dlatego podlegała odrzuceniu.
Jak stanowi art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 15 grudnia 2023 r. (piątek), t.j. w dniu, w którym skarżący odebrał zaskarżoną decyzję. Zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 15 stycznia 2024 roku (poniedziałek). Tymczasem, jak wynika ze stempla na kopercie, skarga została wniesiona w dniu 22 stycznia 2024 roku, tj. z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.
Kierując się przedstawioną argumentacją, sąd przyjął, że w sprawie skarga została złożona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. i dlatego podlegała odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.