Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. przyznano skarżącej Spółce prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na jej pełnomocnika został wyznaczony r. pr. T. P., który po zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wniósł jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczył, że opłata za sporządzenie opinii nie została zapłacona w części ani w całości.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, radcy prawnemu, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł.
W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 180 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług – 41,40 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.