Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 23 lutego 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 89/07

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński
Rozpoznanie
w dniu 23 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. i P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 29 listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości

Sentencja

postanawia:

  1. umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 3 stycznia 2007 r. A. i P. M. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 29 listopada 2006 r., nr [...]. Decyzją tą umorzono postępowanie odwoławcze w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Wskazano, że zgodnie z przepisami ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) – w sprawie, w której wydano decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać przekazania sprawy sądowi, a zatem wyłączona jest możliwość wniesienia odwołania od decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości.

Pismem, które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 21 lutego 2007 r., skarżący cofnęli skargę i wnieśli o umorzenie postępowania z tego względu, że Burmistrz Wąsosza przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Głogowie, na dowód czego dołączono pismo o przekazaniu sprawy przez Burmistrza W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 161 § 1 pkt) 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a.– uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1) p.p.s.a postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.