Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Gmina S., zaskarżyła wymienione w osnowie niniejszego postanowienia rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. Jak wynika z informacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, odpis rozstrzygnięcia doręczono stronie skarżącej w dniu [...] r.
Odwzorowany na kopercie przesyłki stempel pocztowy wskazuje natomiast, że skarga została nadana przez stronę skarżącą w Urzędzie Pocztowym w Z. Ś., w dniu [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca postanowieniem skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić.
Skarżący, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest bowiem równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W ostatnio wymienionych przypadkach, o dacie wniesienia pisma przesądza data uwidoczniona na stemplu pocztowym.
Skoro w rozpoznawanej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu [...] r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia [...] r. (czwartek). Tymczasem skarga została wniesiona dopiero w dniu [...] r., a więc z uchybieniem terminu ustawowego i jako taka podlegała odrzuceniu.
Mając to na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji.